Connect with us

Приказни

Ах тато, неправедно си ја препишав целата тага на мене..

Published

on

Сосема неправедно си ја препишав целата тага на мене, иако ти си најголемата тага, ти си раната која секогаш ја чепкам. Никогаш не го преболив фактот дека те нема повеќе. Можеби затоа што морав многу работи да правам сама. Не можам да тврдам, но убедена сум дека немаше да морам да ги правам ако беше ти тука. Некој ќе дојдеше по мене ако надвор врнеше дожд. Некој би ме однел во град или на матура. Некој можеби би ме научил како да возам. Некој би ми рекол: Немој, тоа не е добро. Некој би ми бил авторитет. Некој можеби би ми покажал како да ја решам писмената по математика. Некој можеби би се гордеел со моите текстови и дипломи. 
Некој би дошол да го погледне станот пред да го купам. Некој би ми помогнал да се преселам. Некој би ми направил полица за книги. Некој би ми кажал анегдота од студентските денови. Би можела со некого да играм шах. Со некого би зборувала за книгите кои ги читам. Некому би му купила подарок со парите од првата плата. Некој би ми рекол да не се преработувам. Некој би ми рекол: Не се грижи јас сум тука. Некој би стоел до мене. 
Некому би му била најважна на светот. Јас се сееќавам дека еднаш бев. Кога го пропушташе најважниот натпревар за да ме заспиеш, кога те викав да ми ја измиеш косата затоа што тоа го правеше понежно од мама. Кога уморен доаѓаше од работа и го јадеше она што јас, мало дете, ќе ти го оставев на маса. Јас не се сеќавам дека некогаш викаше, ниту дека ми се дереше. Се сеќавам на тебе како некој засекогаш мој. Како столб. Како бестрашен штит пред кој би паднале сите мои стравови. 

Да беше тука, можеби би ти купила џемпер, наместо розите кои ги ставам во пластична вазна. Да беше тука ќе бев похрабра. Да беше тука, не би дозволил да се карам со брат ми. Можеби и ќе ме искараше што се расправам со него. Да беше тука, очите на баба не би изгледале како бунар полн со тага. Да беше тука, јас не би направила толку грешки. Да беше тука, не би имала толку стравови. Да беше тука немаше да можам секоја тага ја ти ја препишам на тебе, како некоја кукавица. Да беше тука, сигурно ќе бев поинаква.

Да беше, ама не си

Continue Reading

COVID 19

Милена: На Инфективна ОСВЕН ЧУВАР НЕМА ЖИВА ДУША!

Published

on

Koронавирусот или Ковид 19 веќе повеќе од една година демнее во светот, а бројките на позитивни, заболени, починати, постојано варираат, па на пандемијата како да и нема крај.

Водителката Милена Антовска поради својата професија и контактот со голем број на луѓе уште од самиот почеток беше изложена на ризик. Антовска пред неколку месеци прележа корона. Имено, како што обзнани тогаш на социјалните мрежи таа беше во изолација.

Тогаш не откри дали имала потешки или полесни симпотми и дали имала контакт со некој позитивен… Меѓутоа, деновиве нов вирус ја нападна водителката поради кои заврши на инфективно.

Во кусите приказни на „Инстаграм“, Милена откри дека добила стомачен вирус и поминала многу полошо отколку кога имала корона.

Како што објасни, освен таа, стомачен вирус добиле и нејзиниот сопруг Гордан, ќерката Лана Марија, а Антовска завршила и на инфузија.

Како што раскажува Милена во „Инстаграм стори“, Брзата помош не дошла бидејќи наводно немала што да прави, па водителката морала да се обрати во приватна клиника и да ја прими соодветната терапија.

„Да не биде дека само се фотографираме и објавуваме фотографии и само фини нешта“, вели водителката.

Таа истакна дека ги разбира здравствените работници дека се изморени поради пандемијата со коронавирусот, но вели дека на секој човек треба да му се укаже здравствена помош.

„Јас разбирам дека докторите се преморени, јас лично сум уверена бидејќи на терен, посебно лани, снимав кога беше најтешко и знам колку се посветени и колку беа растрчани насекаде.

Но, тоа не значи дека луѓето кои имаат потреба од здравствена помош треба да трпат затоа што во моментот нема здравствено лице на некоја од клиниките. Не сакам својата позиција, професија да ја користат и да барам „врски“. Тоа не треба така да биде. Некој ќе каже „де стомачен вирус“. Но, верувајте јас стомачниот вирус го поминав 10 пати потешко и ми беше полошо отколку кога имав корна“, вели Антовска.

За среќа, ситуацијата заврши среќно, водителката оздраве, па се врати на својата работа и пред ТВ екраните на утринската програма на Канал 5 телевизија.

Continue Reading

Рекла Казала

Адел е полесна за 45 кг, изгледа неверојатно, но има и ново момче

Published

on

Откако минатата година за роденденот се пофали дека изгубила повеќе од 40 килограми, странските медиуми се натпреваруваат да ја сликаат пејачката Адел. Сепак, таа скоро целосно се повлече од јавната сцена и ретко можеме да ја видиме на јавни настани.

Сепак, таа направи преседан, појавувајќи се на петтиот натпревар од финалето на НБА во Феникс. Носеше црни фармерки и сандали со високи потпетици, а иако носеше палто од животински принт, беше јасно дека Адел изгледа подобро од кога било.

Таа седеше скоро до теренот, во друштво на Рич Пол, спортски агент кој ја претставува легендата на кошарката Леброн Џејмс, и цело време со навивачки реквизит го бодреше Санс.

Тоа меѓу Адел и Пол е нешто повеќе од пријателство, рече новинарот и коментатор на ЕСПН, кој по подкастот по натпреварот изјави дека Адел и Пол се пар.

– Рич ја зеде својата девојка да го гледа натпреварот покрај Леброн. Неговата девојка е Адел. Ова е прв пат тие да се појават во јавноста заедно – рече новинарот.

Адел минатата година се дружеше со американскиот рапер Скепт, иако беа видени заедно, пејачката не е реклама за приватниот живот. И дека покрај музиката, таа сака и спорт, откри неодамна Адел на својот Инстаграм профил. Имено, во пресрет на неодамна одржаното финале на Европското првенство во фудбал, таа ја бодреше во дресот на англиската репрезентација.

Да потсетиме, Адел се разведе од сопругот Симон Конечки во 2019 година, со кого го има синот Анжела.

Continue Reading

Приказни

Без Прилеп немаше да видам снег: Емили е прилепска снаа од Кенија, го сака градот, храната и не сака зима

Published

on

Емили – Ањанго Аума од Кенија е наша сограѓанка веќе неколку години. Мажена е со прилепчанец со кого ја имаат прекрасната ќеркичка Зорица.

Неделниот весник “Зенит” разговараше со Емили за нејзиниот живот тука и во што се разликува нејзиниот роден град, милионскиот Најроби, со Прилеп.

-Бидејќи сум хотел-менаџер по професија, во Катар работев заедно со сопругот. Се запознавме и љубовта ја крунисавме со брак кој трае девет години. Откако се роди Зорица, бевме во Кенија, накусо доаѓавме и тука. Пред три години конечно падна одлука постојано да живееме во Прилеп – вели Емили.

Кога тргнувала на пат, баба и’ ја советувала: ,,Таму каде што одиш, да се навикнуваш, да ги прифаќаш за да те прифатат,,!

Во градов прво е волонтерка, физиотерапевт, кај деца со посебни потреби. Потоа е наставничка по англиски јазик во приватно училиште. Станува и инструктор по танци во фитнес клуб. Некои од членовите не плаќале и работата станала неисплатлива. Кенијката не сака да седи бадијала. Се посветува на фризерскиот занает. Прави фризури со афро-плетенки не само за прилепчанки, ами и за стружанки, охриѓанки, скопјанки, дури и од Демир Капија.

-Сега сум пица-мајстор во пицерија. Правам пици, кафе… Сé што треба. Фала му на Господ, знам сé. Му благодарам и на газдата за поддршката. Има добрина, трпение и разбирање што сум оддалеку. Ме почитува и не ме гледа како човек од друга држава, како странец. Ме прифати како да сум дел од неговото семејството. Од срце му благодарам, Господ да го благослови. Првин, не знаев што е шунка, печурки, кашкавал, како се викаат на македонски. Сега знам сé. Сé може да се работи, ако се има желба, ако се сака – порачува Емили.

Климата? За Африка се препознава по горештините. Од пекол во студенила. Како што Константин Миладинов во Москва мечтаеше за Охрид и Струга, за јужните краишта, така и Африканците кога се во Европа. Емили кажува дека во Кенија нема зима и затоа голем проблем и” е овде периодот од октомври натаму.

-Зима не сакам, многу е студено. Без јамболија и без ракија, уф! Таму сме навикнале со 25-26 степени, секогаш на многу убаво време. Ако врне и температурата падне на 20 степени, студено е и сите сме болни. Носиме винтјакни, чизми, ракавици… А овде? Првпат во Прилеп видов снег што дотогаш сум го гледала само на телевизија. Цел живот го чекав. Ќерка ми, тогаш тригодишна, ми свика: ,,Мамо, мамо дојди, има млеко турено надвор,,! Излегов, зедов малку снег в рака и го пробав, како да е јадење. Чудно и интересно – раскажува Емили.

Целата сторија прочитајте ја ТУКА, пренесува Маркукуле.мк.

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

Трендинг

Copyright © 2020 Булевар.мк

error: