Connect with us

Приказни

Емотивно сеќавање на Тоше:”Мамо, дали еден ден, кога ние ќе имаме пари, ќе ми купиш кикирики”?

Published

on

Во семејството на Тоше, сите се толку музикални, што е многу тешко да се одреди од каде е наследен музичкиот ген. Дали од дедото Тодор, кој царувал со сцената и бил одличен актер, дали од родителите и чичковците, чии средби секогаш изобилувале со трубадурски изблици, придружувани со гитари. Музиката била најчест гостин во нивниот дом. Како нешто без кое не се може. Како мелем против сите рани што ги отвора животот, како оружје против судбината, како извор во кој се капе душата. Кај Тоше гените беа посилни, како да испреплетеа не две, туку четири нишки од ДНК, во која се криеше кодот – пејач, ѕвезда. Го насетуваа талентот. Но, не и тоа што допрва ќе им се случува. Одеа по Божјиот пат, славејќи го Господ, благодарни и со тоа малку што го имаат. Чудни се патиштата Божји. Понекогаш зборовите од писанието испреплетуваат најубава свила, која ја постилаат пред нас, а ние чекориме по неа. Но, знаат да исткаат и стрели, кои ќе нé погодат, една по друга. Не прашувајќи дали можеме да се носиме со нив. А Господ ти дава толку тежина колку што можеш да издржиш.

Првата стрела – беспарицата, Проески ја издржаа. Втората стрела – беше дијагнозата „стразбизам“’ на малиот Тоше. Трета година од неговото раѓање. Забележаа дека зеницата од окото почна да му игра неконтролирано. Мора да се лекува во Прилеп. Мора да се издржи, таква е Божјата волја.
„Носеше очила и беше многу дисциплиниран. Три години секој ден го носевме во Прилеп на вежби за видот. Имавме пари само за автобуска карта во два правца. Еден ден, пред да одат на вежби влегле со мајка ми во продавница. Пред нив еден човек си купувал вакуумирани кикиритки. Тоше ја мајка ми „Дали еден ден, кога ние ќе имаме пари, ќе ми купиш кикирики.

Соња Алексоска Неделковска ( Извадок од книгата ,,Ова не е крај“) 

Приказни

Почина сестра Татјана, нејзиниот последен твит:„Македонската азбука е кирилица!“

Published

on

Почина сестра Татјана Атанасова. Ќе ви го пренесам нејзиниот последен твит:

📌 Македонската азбука е кирилица! ❤️
Користете ја кирилицата секаде и секогаш кога го употребувате македонскиот јазик!

Каде и да одиш, нека ти е светол патот Македонке🙏
Ќе бидеш пример за тоа како се љуби сопствената земја.

Почивај во мир🙏


Continue Reading

Приказни

Ивана: “Работам како келнерка во познато кафуле, луѓе сфатете дека срамота е да оставите 10-20 денари бакшиш”

Published

on

Млада девојка која работи како келнерка, сподели интересна приказна за своето работно место, меѓутоа, тоа со право ги налути речиси сите кои ја прочитаа оваа приказна.

Изјавата на Ивана ви ја пренесуваме во целост:

“Работам како келнерка во едно познато кафуле. Четири години се занимавам со оваа работа покрај студирањето и секогаш ми е чудно како луѓето со гордост оставаат 10-20 денари бакшиш. Навистина ги ценам парите, но нели е срамота да оставите 10-20 денари бакшиш? Постојат луѓе кои знаат да ги почестат своите другари со неколку тури, да се покажат во друштвото, а на келнерот му оставаат 10-20 денари бакшиш. Јас немам срце да седнам во кафуле и да не оставам барем 40-50 денари бакшиш.”

Иако во земјите ширум светот, познато е дека бакшишот се задолжителни 10-20% од сметката на муштеријата, сепак на Балканот ова не е пракса.

Според коментарите под објавата на келнерката Ивана, може да се заклучи дека финансиската состојба на просторите на поранешна Југославија сепак не дозволува ова да биде пракса и овде. Ова се само дел од коментарите под објавата.

“Колку многу луѓе живеат од минималец, им оставаме ли бакшиш нив? Понекогаш едвај собирам пари за кафе, уште келнерите да ги издржувам”

“Не сум должен да ти оставам бакшиш. Доколку не ти одговара работата, тогаш најди си некоја друга, а не тука да солиш памет”.

“Некогаш немам пари ниту да излезам во град, а уште помалку да се грижам за твојот бакшиш. Оставам бакшиш кога сум при пари, но сосем океј е и да не оставам”.

“Во Хрватска, на море, знам дека келнер има сигурно 1000 евра плата, бидејќи работев едно време за фирма која вработува работници во таа бранша. За готвачи кои имале искуство и ја знаат својата работа, се даваше и по 3000 евра плата. Моментално рабтоам за 750 евра во канцеларија, и зошто би му давала бакиш на некој, кој има за неколку стотина евра поголема плата од мене, а работа му е да ми донесе кафе? Кој ми дава бакшиш мене кога низ рацете ми поминуваат 300 сметки на ден? Никој”.

“Да, вам ви значи бакшишот, но многу луѓе едвај ги собираат и тие 150 денари, можеби нив им е мило што можат да ви остават барем толку, знаеш…оној кој нема дава најмногу. Претпоставувам дека ти си благодарна кога некој богаташ ќе ти остави 50 денари бакшиш, но ти не сфаќаш дека тоа за него е ништо, додека оној кој одвојува од своето дете, од себе, за него и тие 50 денари претставуваат нешто.”

Што мислите вие, дали изјавата на Ивана е во ред и дали во повеќето случаеви кога пиете кафе или сок во кафуле, имате навика да оставите и бакшиш за келнерите?

Continue Reading

Приказни

Емотивен статус на Гордана: „Од “неопасниот”вирус вчера изгубивме колега“

Published

on

Емотивен статус на Гордана која има што да ви каже, вирусот не е играчка оние кои изгубиле блиски најдобро го чувствуваат тоа почивај во мир Драган .

Од “неопасниот”вирус, јас би рекла од најнепредвидливиот вирус, вчера изгубивме колега од Кумановската болница, хирургот Д-Р Драган Тасевски. Нека му е лесна земјата, а со свои 60 години не беше за во земја…Колку се е релативно, денес сме тука, утре не сме. Вирусот е дефинитивно руски рулет. Нека почива во мир, тажно, навистина тажно….веројатно јас како паталец поинаку го доживувам вирусот…

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

Трендинг

Copyright © 2020 Булевар.мк

error: