Connect with us

Религија

Со вечерна богослужба почнува одбележувањето на 1.000 години Бигорски манастир

Published

on

Свештената Бигорска Обител викендов го одбележува големиот јубилеј 1.000 години од основањето на манастирот што ќе се одржи в недела на 18 октомври.

Поради зголемениот број случаи на заразени од Ковид-19, како и засилените мерки и препораки на Министерството за здравство и на другите здравствени институции, прославата ќе се одвива со строго запазување на предвидениот протокол за заштита, велат од манастирот.

Програмата на 18 октомври, вклучително и светата богослужба, ќе се одвива на отворено, во дворот на манастирот, каде ќе биде поставена монтажна бина, а исто така и два видео-екрани.

Денеска со почеток во 18:00 часот ќе биде отслужена архијерејска Вечерна богослужба, на којашто молитвено ќе претстои надлежен архиереј, Неговото Високопреосвештенство Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј.

Во недела, на 18 октомври, со почеток во 9:00 часот ќе биде отслужена Божествена архијерејска Литургија, со којашто ќе чиноначалствува Неговото Блаженство, архиепископот охридски и македонски г. г. Стефан, во сослужение со своите собраќа од Светиот Синод на МПЦ-ОА.

По завршување на Литургијата, со пригодно слово кон присутните ќе се обрати Архиепископот г. г. Стефан, а после него и покровителот на прославата, Претседателот на државата Стево Пендаровски.

Потоа, од страна на Митрополитот г. Тимотеј и Епископот г. Партениј ќе бидат доделени ордени и благодарници на заслужни поединци и организации, кои дале значителен придонес за благолепието на Бигорски и за неговата евангелско-просветна мисија.

Continue Reading

Религија

Денска е Свети апостол Јаков, брат Господов

Published

on

Светиот апостол Јаков

Син Алфеев и еден од Дванаесетте големи апостоли. Роден брат на евангелистот Матеј. Сведок на словото на вистината и на чудата на нашиот Господ и Спасител Исус Христос, сведок на Неговото страдање, Воскресение и Вознесение. По слегувањето на Светиот Дух на Педесетница, на апостолот Јаков му падна во дел да го проповеда Христовото Евангелие во Елефтеропол и околните места, потоа во Мисир, каде што и пострада за својот Спасител. Со голема сила и на збор и на дело Св. Јаков ја разнесуваше благовеста за воплотениот Бог Слово, уривајќи го идолопоклонството, од луѓето изгонувајќи ги демоните, лечејќи секаква мака и болест со името на Господ Исус Христос. Неговиот труд и неговата ревност беа крунисани со голем успех. Многумина незнабожци поверуваа во Господа Христа, се основаа и устроија цркви, беа поставени епископи и свештеници. Пострада во Мисир, во градот Острацин, распнат на крст од незнабожците. Така овој голем и прекрасен апостол се пресели во Небесното Царство, за со Царот на славата да царува бесмртно.

Тропар
Славата Божја која небесата ја вознесуваат, ја возвестуваше ти о апостоле и мачениче Христов Јакове, проповедајќи ја науката за бесмртноста и слободата, ја посведочи љубовта која како благодат се излива на родот човечки, а на тие кои ќе поверуваат им носи спасение. Моли се, свети апостоле, да го запазиме печатот на крштението неповреден.

Преподобен Андроник и неговата сопруга Анастасија

Антиохиски граѓани од времето на Теодосиј Велики. Андроник беше златар по занает. И тој и жена му беа многу благочестиви и непрестајно се трудеа да одат по патот Господов. Од својата заработка една третина им даваа на сиромашните, друга на Црквата, а со третата се издржуваа. Откако им се родија две деца, се договорија да живеат како брат и сестра. Но по неиспитливата Божја Промисла децата им умреа во еден ден двете. И родителите беа во голема тага с ѐ додека Светиот маченик Јулијан не ѝ се јави на Анастасија на гробиштата и не ја утеши со веста дека нивните деца се во Царството Божјо и дека им е подобро таму одошто со родителите на земјата. По ова обајцата оставија с ѐ и појдоа во Мисир, каде што примија монашки чин – Андроник кај Старец Даниил во Скитот, а Анастасија во женскиот манастир во Тавенисиот. Откако му угодија на Бога со своите долгогодишни подвизи, се преселија во Царството Небесно, најпрво Св. Анастасија, а потоа осум дена по неа и Св. Андроник.

Светите праведни Авраам и Лот

Нивните жтитја се впишани во Првата книга Мојсеева од Стариот Завет.

Свети Димитриј, патријарх Александриски

Единаесетти александриски патријарх после Светиот евангелист Марко. Долго и мудро управуваше со своето стадо, и тоа од 189 г. до 231 г. Во негово време на барање на Индијците за проповед на Евангелието во Индија беше пратен Св. Пантен, раководителот на прочуената катихетска школа во Александрија. Пантен во Индија го пронајде Евангелието напишано од Свети Матеј на еврејски јазик.

Свети Стефан, деспот српски

Син на деспотите Ѓурѓе и Јерина. Со својата сестра Мара извесно време живееше на дворецот на султанот Мурат II. Во Едрене го ослепија заедно со неговиот брат Гргур. Деспотската власт над Србија ја прими во 1458 година. Наскоро мораше да се засолни од својата земја во Албанија, каде што се ожени со Ангелина, ќерка на Скендербег. Слеп и несреќен, но постојано предаден на Бога, се упокои во 1468 година во Италија. Неговите мошти почиваат во Крушедол, ктиторство на неговиот син Св. Максим.

Continue Reading

Религија

Отец Бобан до Зеколи:„Не ни се потребни национал-романтичарски изјави од 18-19 век“

Published

on

Ако е информацијава точна, односно изјавеното, се чудам и си велам срам да те фати какви се се поставуваат во нашава Македонија на одговорни позиции, па дури и да ти ја претставуваат државата и народот.

Инаку, еве бесплатни иформации за Екселенцијава, а против неговата очигледна националистичка агенда:

  1. Архивската граѓа на Бигорскиот манастир, речиси од секој вид, не изгоре во „наводниот“, како што го именувате, пожар, туку беше одземена и однесена во Архивот на Македонија, секако и по други институции, уште многу пред пожарот – во времето на комунизмот. Така што можете да проверите се што сакате, ама ќе се изненадите, иако не ми е верно дека фактите поминуваат кај вас и ќе ве замолчат (дури и „боговите“ ги замолчуваат – согласно изреката). Воделе монасите картотеки со имињата на жителите на манастирот, па проверете ги имињата и празимињата и од каде доаѓале, игумен бил о. Спиридон ( Клопчевски). потомците од неговото семејство, со истото презиме, и до ден-денес ги има, па може да ги прашате. А еве, и да би било точно дека изгореле историските записи, тогаш како претходно никој, во своите истражувања, не објавил, секако објективно, нешто од нив, што би ја потврдиле вашава квазитеза? Само ова мене ми е малку нелогично, па дури и трагикомично: монасите кои сега го населуваат манастирот, само за да ги збришат и пратат во заборав историските документи, си го запалија сопственото живеалиште, кое со години се мачеа да го возобноват?
  2. Ако под терминот „албански“ мислите припадност, тогаш ќе сте слободен во изразот, ќе се осудите (како ќе оди на политичкото конто, не знам) да кажете дека се од Охридско до Групчин било во тоа време албанско!? Ама не мислите на припадност, туку на окупирана територија, или поточно дадена на подарок на сојузниците по убедување – од фашистичка Италија, во тоа време, во Втората светска војна. Па окупираното, ќе повторам од страна на Фашистите, од кои целиот свет се згрозува, го изедначувате со припадност. Дури и духовната окупација, значи тоа што е – односно окупација. Ако балистите – сојузници и истомисленици со фашистите, го дале окупираниот Бигорски на АПЦ, не значи дека отците на Бигорски ја прифатиме наметната и неканонска јуриздикција.

Нам денес, на современите Македонци и на Албанците кои живеат во Македонија не ни се потребни национал-романтичарски изјави од 18-19 век. Од луѓе како вас очекуваме идеи за надминување на социјаните и економските проблеми, за ерозијата на моралот, за заборавените вредности… Ако не сте за ова, тогаш не пречете во јавниот простор со вакви лаги и неточни изјави.

/Фејсбук статус на отец Бобан Митевски

Continue Reading

Религија

Денес е спомен на Преподобна Пелагија: Го остави блудот, богатството го подели на сиромашни и се посвети на Бога!

Published

on

Преподобна Пелагија

Покајана грешничка. Родена е како незнабошка во Антиохија. Од Бога имаше голем дар на телесна убавина, а ја употребуваше за погибел на својата душа и на други. Со блуд се имаше збогатено многу. Минувајќи еднаш покрај црквата на Светиот маченик Јулијан, во која проповедаше епископот Нон, таа намина во црквата и ја слушна проповедта за Страшниот Суд и казната за грешниците. И овие зборови толку ја потресоа и изменија, што одеднаш се згнаси од себеси, се исплаши од Бога, се покаја за своите нечисти гревови и припадна пред Св. Нон со молба да ја крсти. „Смилувај се на мене, грешната, и крсти ме и научи ме на покајание; јас сум море од беззаконија, амбис на пропаста, мрежа и орудие ѓаволско.“ Така го молеше оваа покајничка со солзи Христовиот архиереј. И тој ја крсти. На Крштението ? беше кума блажената Романа, ѓаконисата на оваа црква, којашто потоа како нејзина духовна мајка добро ја утврди во христијанската вера. Но Пелагија не беше задоволна само со Крштението. Чувствувајќи ја тежината на своите многубројни гревови и при голема грижа на совеста, се реши на голем подвиг. Своето огромно богатство собрано со грев им го остави на сиромасите и тајно отиде во Ерусалим, каде што под машко име, како монах Пелагиј, се затвори во една келија на Елеонската Гора и почна тежок подвиг на пост, молитва и бдеење. По три години ја посети ѓаконот на Св. Нон, Јаков и ја затекна с ? уште жива, но кога по неколку дена повторно ја посети, го најде нејзиното тело мртво и чесно го погреба. Св. Пелагија се упокои околу 461 година. Така оваа некогашна грешничка со покајание и ревност Го смилостиви Бога, доби прошка за гревовите и се освети. Нејзината очистена и света душа се удостои со Царството Божјо.

Тропар
Од темнина изведи ја душата моја – повикуваше о, ти славна мајко Пелагијо кон Небесниот Женик твој Христос, Он те поведе во познание, те улови со словото на благодатта преку Црквата – сите отци кои сведочат за Него со своите примери на живот врлински. Моли се, света подвижничке, да го здогледаме сјајот на сонцето во изобилие, колку ти што го виде од твоето мало прозорче.

Преподобна Таиса

Покајана грешничка. По раѓање Мисирка. Како Св. Пелагија и Таиса ја помина младоста во разуздан блуд. На тој зол пат беше упатена и од нејзината бесрамна мајка. Но Бог Којшто е милостив и не ја сака смртта на грешниците ниту нивната пропаст туку спасението, најде начин со Својата чудесна Промисла да ја спаси грешната Таиса. Еден од учениците на Св. Антониј Велики, Пафнутиј Сидонит, слушна за Таиса, за нејзиниот грешен живот и за душевниот отров со којшто таа им ги труеше душите на многумина, па реши, со Божја помош, да ја спаси. Пафнутиј се преоблече во световна облека, зеде еден златник и отиде в град, ја најде Таиса и ѝ го даде златникот. Мислејќи дека човеков ѝ го дава златникот за нечисто дело, Таиса го одведе Свети Пафнутиј во својата соба. Тогаш тој ги отвори своите благодатни усни и ги изобличи нејзините гревови и ја повика на покајание. Душата и совеста на Таиса се разбудија и таа се облеа во солзи на длабоко срдечно покајание. Го раздаде сиот свој имот на бедните, според упатството на Св. Пафнутиј се упати во еден женски манастир и остана таму три години, затворена во една келија, живеејќи само на леб и вода. Пред смртта ја посети Св. Пафнутиј и наспроти нејзината волја ја изведе од келијата. Таа набрзо се разболе и по кратко боледување Му ја предаде својата очистена и осветена душа на Бога. Светиот Павле Препрости, којшто е исто така ученик на Св. Антониј Велики, ја виде во видение прекрасната обител приготвена од Бога во Рајот за Св. покајничка Таиса. Оваа света душа се упокои во 340 година.

Светата маченичка Пелагија

Девица од угледен род во Антиохија. Во времето на царот Нумеријан, антиохискиот началник испрати војници да ја доведат пред судот Пелагија, како прочуена христијанка. Војниците ја опколија куќата и ја предизвикаа Светата девица на вратата. Таа им се јави и кога слушна дека дошле за да ја изведат на суд се правеше весела, па им рече да ја причекаат само еден миг-два да се качи за да се преоблече. Потоа се качи на покривот од куќата, ги крена рацете кон небото и долго Му се молеше на Бога да ѝ ја прими душата и да не допушти да се оскверни нејзината девствена чистота. И Бог ја прими нејзината душа, а телото падна мртво пред војниците. „Нејзината смрт“, пишува Св. Јован Златоуст, се изврши не како природен пад, но на заповед Божја, па продолжува: „И така, ова девствено и од секое злато почисто тело лежеше на земја, го опкружуваа ангелите, го почитуваа архангелите, а Самиот Христос беше крај него“.

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

Трендинг

Copyright © 2020 Булевар.мк

error: