Connect with us

Приказни

“Со ваков начин на функционирање уште 100 години во Македонија ќе има корона”

Published

on

Чекаш да се тестираш од КОВИД-19, преку матичен нема термин. На истото место каде шо нема тестови на товар на државниот буџет, си плаќаш 1800 денари и одма магично се појавува тест. Друга опција ти е да си платиш 3000 на приватна клиника и одма се тестираш и до вечерта имаш резултати. Проблемот е шо има луѓе шо не можат да си дозволат ни 1800 ни 3000 денари да дадат за приватни тестови, а истите имат симптоми а не можат да отсуствуват од работа заради тоа шо немат тест да докажат дека се позитивни на корона. Е ТАКА СЕ ШИРЕ ВИРУСТ „ДРАГ„ МИНИСТРЕ. За ширењето не се криви ниту граѓаните, ниту свирачите, ниту угостителите. Криви сте ви шо не знајте да се организирате, шо криијте колку стварно има заболено, шо не дозволувате масовно тестирање и шо гледате да спечалите од секоа страна. А ви пак ќе се затрчите да казните некој шо испаднал сам да пешаче и не ставил маска.
А тие шо имат прележано корона, шо сакат да дават крвна плазма со антитела, прво треба да дадат 1200 денари да си направат тест за да проверат дали имат антитела. Значи и да си хуман и да сакаш на некој да му помогниш прво треба да платиш за тест.
Со ваков начин на функционирање уште 100 години у Македонија ќе има корона.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10208495499463104&id=1776031224

Continue Reading

Приказни

Емотивно писмо од мајка:„ Сине мој! Ова писмо е од твојата мајка која одамна ја заборави. Срам ми е што ти пишувам“

Published

on

Сине мој! Ова писмо е од твојата мајка која одамна ја заборави. Срам ми е што ти пишувам.

По несигурноста и долгото чекање, го земам пенкалото во рака. Неколку пати претходно се обидов, но солзите ми пречеа.

Неколку пати солзите престанаа, но срцето не ми дозволи. Сине мој! По долго време гледам дека порасна, стана зрел маж и добро ги гледаш работите. Имам една молба, барем да го прочиташ ова писмо, а подоцна, ако сакаш искини го како што го искина и моето срце.-

Пред 40-години мене ми се случи најубавиот ден во животот – докторката ме извести дека сум бремена. Мајките добро го знаат значењето на овие зборови, тоа е мешавна од среќа и радост проследена со немир и многу промени во организмот.

Потоа те носев 9 месеци во стомакот, станував со потешкотии, спиев со големи маки, едвај се хранев и дишев, но и покрај тоа ништо не ја намали љубовта кон тебе. Напротив, од ден на ден таа се зголемуваше сè повеќе. Со нетрпение очекував да те видам.

Те носев, со потешкотии, со болки, но се радував на секое твое движење. Се радував како што повеќе растеше и покрај тоа што мене ми беше многу потешко. Тоа беа долги маки, но подоцна дојде и онаа ноќ кога око не затворив.

Имав толку големи болки што ниту еден збор не може да ги објасни. Неколку пати се соочив со смртта, а потоа се појави ти. Твојот плач се мешаше со мојата радост. Ги отстрани сите болки и рани.

Сине мој, годините минуваа, а јас те држев во раце.

Те држев во прегратка, те хранев со моето млеко, останував без сон само за ти да спиеш, уморно те држев по цел ден само за да бидеш среќен и да ја гледам твојата насмевка.

Нестрпливо чекав еден ден да побараш нешто а јас да ти го подарам со целото срце. Тоа беше врвно задоволство за мене!

Како што растеше постојано имаше нови желби, кои јас со задоволство и голема радост ти ги исполнував најдобро што умеев и можев.

Штом на тебе ги видов првите знаци на зрелост, знаев дека ќе треба да најдеш сродна душа за тебе, па на сите страни ја барав твојата совршена невеста.

Дојде и денот на свадбата, а мене срцето ми се искина, ми потекоа солзи радосници за твојот нов живот, но плачев и заради разделбата. Колку што се радував дека нема да останеш сам и ќе има кој да се грижи за тебе, толку ми беше тешко и што ќе ме напуштиш. Но, не мислев и дека целосно ќе ме заборавиш.

Минуваа тешки денови и гледам дека веќене си оној кој го познавам. Ме игнорираше и го заборави моето единствено барање и право да те гледам и да ти се радувам.

Деновите минуваат, а јас не те гледам, не го слушам твојот глас. Ја замрзна и заборави личноста која за тебе правеше сè!

Сега барам само малку. Имај ме на ум, стави ме барем на листата со месечни обврски.

Ослабев, ме измори тагата, а и болеста ме престигна. Со тешкотии станувам, со тешкотии се движам, а никој не ми помага. Запомни, ако некој некогаш ти пружи сè, не заборавај да вратиш барем дел од тоа.

Јас? Јас бев твој верен слуга, а ти заборави сè.Сепак, кога и да слушнам нешто ново за тебе се радувам затоа што ти си мојата среќа. Само се чудам, каков грев ти направив што не сакаш ниту да ме слушнеш? Дали некогаш сум ти го скратила тебе тоа право?

Го знам одговорот. Затоа покажи малку милост кон мене, дај ми го само она што го заслужувам.

Сакам само да те видам. Ништо повеќе од тоа. Срцето ми плаче, а солзите сами течат. Ти го продолжуваш животот без мене. Не ми останува ништо освен гласините кои на секој чекор допираат до мене.Image result for стара мајка

Сине мој! Зарем не дојде време твоето срце да се смилува за единствената старица која ја убива чекањето? Ги уништи сите нејзини чувства, го разлути нејзиното срце до таа мера што солзите почнуваат да се сушат на изнемоштеното лице.

Не се жалам и не се молам против тебе, не ја покажувам својата лутина. Доколку мојата тажна судбина те престигне, верувај дека ќе те облее студена, црна несреќа. Но не, никогаш не се молам за твојата тага или за твојата болка.

Верувај сине мој, косата започнува да ти станува седа, ќе поминат годините и ќе остареш, а наградата ќе биде толкава колку што си заслужил. Ќе му пишуваш на твојот син во солзи, исто како и јас сега.

О, сине мој! Моли се за твојата мајка, запри ѝ ги солзите, израдувај ја во сета оваа несреќа.

А потоа? Ако сакаш искини го нејзиното писмо.

Извор: Shilo Magazin

Continue Reading

Приказни

“Првите комшии ни се тешка сиромаштија, но само тие дојдоа во болница”

Published

on

Нашите први соседи се тешка сиромаштија. Колку и да се трудат нешто да направат, како да се проколнати, ништо не им оди од рака. Живеат во разрушена куќа и единствено што Бог им дал, тоа се нивните деца.
Имаат четири сина и две ќерки. Тоа се прекрасни деца, меѓутоа, многумина тука од соседството кога ќе ги видат, им ја вртат главата.

Ги нарекуваат со погрдни имиња иако никому ништо лошо не му направиле. Честопати во училиште ги задеваат и ги тепаат, само затоа што биле сиромаси.

Јас и мојот сопруг им помагаме колку што можеме, често им ги плаќаме комуналиите, им купуваме нешто храна, некои основни намирници, ништо премногу, зошто и ние не сме некои богати.

За возврат никогаш ништо не сме побарале. Тоа го правевме од сожалување кон децата.

Меѓутоа, пред неколку месеци нашиот помлад син се разболе, му откажаа бубрезите и мораше да започне да оди на дијализа. Тоа беа тешки моменти за нас.
Докторите ни советуваа дека потребно е да се направи трансплантација, додека е сè уште млад и да најдеме повеќе потенцијални донори за да ги направат потребните анализи.

Кога ова им го раскажавме на нашите соседи, тие веднаш се согласија и рекоа дека ќе дојдат со нас во болница и ќе ги земат со нив сите шест деца. Рекоа дека “Ваљда еден од нас ќе може да помогне”.

Мислевме дека до следниот ден ќе се предомислат, но еве ги денес, сите дојдоа да дадат к рв.

Она што најмногу емотивно ме погоди, е тоа што никој од нашите пријатели и роднини на кои им се јавивме, никој не дојде. Никој не реагираше на нашата молба, а под “Никој” мислам на нашите браќа, сестри…

Никој не сака да си го ризикува животот за да го спаси мојот син. Но, тоа е животот, веројатно така требало да се случи. Од сите што ги замоливме, на крај дојдоа само нашите соседи, сосе нивните деца.
Само се надевам и го молам Бога, мојот син да не го помине остатокот од животот на дијализа и да се покаже дека мојот бубрег најмногу одговара. Тогаш ќе бидам 100% среќна. Те молам Боже, исполни ми ја оваа желба!

Continue Reading

Приказни

Љупчо: Сакав да се тестирам, ми рекоа “Дечко хаос е, снаоѓај се сам”

Published

on

По скоро 3 недели Ковид голгота, добив негативен тест. Па пошо не сум член на “Машки домаќински муабети”, “Совети за Ковид 19” и слични групи, моето искуство ќе го споделам тука, ја започнува својата исповед Маркоски Љупчо на социјалната мрежа Фејсбук.

Дечки, не е ова вирус туку ЛАМЈА! Воглавно бев со полесни симптоми, а се започна со силна мускулна болка, проследена со главоболка и кога следните 2 дена во кои бев драстично подобар и за моменти помислував дека не било ништо односно ми паднал притисок или некојаси краткотрајна настинка, започна повторно влошување проследено со ринитис, почеток на губење на мирис, вкус, суво грло, малаксаност, а следниот ден буквално се осетив како да ме прегазил воз, што веќе беа доволно причини да се самоизолирам.

Уште веднаш исконтактирав со матичен лекар, му ја објаснувам состојбата, вика да, вирусот е, доколку не се влоши состојбата, односно не пројавиш покачена температура, седи дома! Викам па како? Нешто решение за изолација, тестирање да знам точно на што сум? Ништо вика, тотален хаос е во здравството, не можам да ти закажам тестирање, доколку не можеме да потврдиме контакт не може ни да се издаде решение за изолација, па види ако можеш снајди се сам да си договориш во ЦЗЈЗ да те тестираат, или пак да најдеш инфектолог да ти пиши упат за експресно тестирање. Одам во ЦЗЈЗ цел наоружан со КН95, визир капа, викам влошена ми е состојбата, скоро и 100 % ми е загубен мирисот, потребно ми е веднаш да се тестирам!

Ништо вика дечко, џабе ти е, нема тестови, еве ти бројче, ќе си се јавиш па ќе си почекаш колку што ќе ти кажат, тестот ќе биде на приватно штом е по своја иницијатива, инаку да знаеш ми вика може и матичниот да те закажи. И викам сега што, дајте ми нешто решение за изолација да бидам на чисто! А вика, тоа ние не можеме, барај си го матичниот. Што треба сега да правм викам, со симптоми ли да се шетам? Си заминав. После ова, се обидов на вториот начин, односно одам на клиника да барам инфектолог, кога пред влезот, редица се чекаше како пред банка кога ќе пуштат пензии! Тоа постари луѓе едвај дишат, припаѓаат со симтоми, молат за да ги примат, обезбедувањето за жива глава не ги пушта внатре! “Така ни е наредено, ќе си чекате”.

Одам дома, се јавувам повторно кај матичниот објаснувам и повторно барам од него да пробаме да најдиме можност за тестирање и повторно ист одговор, вика не можам да ти закажам! Спуштив и со денови како лудак по неколку пати дневно ѕвонев на бројчето што ми го дадоа во ЦЗЈЗ, одговор ни за жива глава, за после 5 ти ден да кренат и да ми закажат тест за по 8 дена. Им викам невозможно е, па до тогаш ќе го прележам, веќе помина повеке од недела дена од појавата на симптоми. Што да правиме дечко вика, тоа е ќе си чекаш. Сакам да кажам, иако веќе многу пред мене тоа го кажаа!

Сум бил и дел од здравствениот систем и многу добро тоа го знам, со глава тврдам дека ниту во нормални услови не е ништо под контрола, така да немојте да верувате во оние банални и тривијални изјави на Филипче и неговите ботови кои му аплаудираат, дека СЕ Е ПОД КОНТРОЛА, тотален колапс е дечки и се е надвор од контрола, односно ниту државниот апарат нешто контролира, ниту здравствениот систем! Доколку дојдите во ваква ситуација, трегнете од тоа дека никој не стои зад вас и сте оставени на самите себе, за да не лутате како јас. Филипче во моментов е во улога на политичар и мора да дава такви изјави, а ако не се убедивте во изминативе 30 години дека политичарите лажат, јас воопшто немам намера да ве убедувам.

Се сеќавате на оние несреќни изјави кога бараше гласови за време на изборната кампања за успешно да продолжел да ја менаџира пандемијата. Види бога ти, многу успешно ти оди! Останатиот период се до тестирање останав дома, сам во 4 ѕида со парацетамол во прашок и витамин Ц. Состојбата се менуваше, но вирусот од она што можев да проценам не се спушти никогаш надолу, односно остана во горниот респираторен систем. Така што немав поголеми проблеми со дишење, температура и сл. И совет за вас асимптоматски или со лесни симптоми.

Не читајте секоја една будала што отворила портал и што презема секакви пропагандни глупости дека сумамед, панцеф или било кој антибиотик се зема превентивно, не се тоа тик так бонбончиња, во телото постои нормална микро флора која се бори против инфекции, антибиотикот уништува се, така што може само да ја искомплицирате работата! Затоа постои наука, затоа постојат луѓе како Вело, Никола Пановски, кои цел живот го посветиле на ова, затоа постојат и микробиолози кои подготвуваат антибиограми.

Така што и во тешки случаи не може од ракав да се тврди дека секаде ќе делува Сумамед. Немојте да лупате пари за бетаглукани и имуно стимулатори! Веќе е доцна за билдање на имунитет, тоа ти е ко на зарибана кола да дотураш бензин. Тие што се потешки случаи, доколку имаат пари, итно во приватна клиника, рачунајте дека немате врски како некој си таму функционери или тие неколку пратеници што итно им најдоа кревет во преполна Инфективна Клиника. Чекањето чини живот. А вас ќе ве остават да умрете и само ќе бидете заведени како статистика!

Во периодот кој што следеше, оставен сам на себе, да бев не одговорен можев комплетно да се шетам на секаде и рачунајте дека има, ако не илјадници, стотици случаи како мене кои се вртат наоколу, по маркети, продавници, кафичи, одат на работа…..

Буквално на секаде ги има и воопшто не се ни тестираат откако ќе добијат одговор од институциите каков што добив јас.

Статистиката која ја гледате е ирелевантна, односно моќта на здравството ни е толкава што бројот на дневно ниво сигурно би бил барем 10 пати поголем доколку навремено успеат да ги тестираат сите што ќе се пријават. Да резимираме, следете наука, сега имате широк дијапазон на информации. Не читајте секаква пропаганда дека вирусот растел на пластика, се размножувал на железо и слични глупости. Носете маски и избегнувајте контакти, тоа е најбитно.

ФБ статус на Маркоски Љупчо

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

Трендинг

Copyright © 2020 Булевар.мк

error: