Connect with us

Религија

ПЕТТЕМИНА ХРАБРИ МАЖИ: Светите маченици Евстратиј, Аксентиј, Евгениј, Мардариј и Орест

Published

on

Денеска е 13 декември (по стар стил) и се слават Светите маченици Евстратиј, Аксентиј, Евгениј, Мардариј и Орест.

Овие петмина храбри мажи светнаа како пет блескави ѕвезди во мрачното време на христоборните цареви Диоклецијан и Максимијан. Евстратиј беше римски војвода во градот Саталион, Евгениј му беше војнички другар, Орест беше исто така еден угледен војник, Аксентиј – свештеник, а Мардариј – прост граѓанин и земјак на Евстратиј, бидејќи обајцата беа од градот Аравракин.

Царските намесници Лисиј и Агрикола го мачеа прво Акеснтиј, како свештеник. Кога го виде невиното страдање на христијанинот, Евстратиј сам се пријави пред Лисиј и изјави дека е христијанин. За време на неговото мачење истапи пред судијата и Евгениј и возвикна: „Лисиј и јас сум христијанин!“ А на Орест, кога нишанеше пред Лисиј, му испадна крстот од под облеката на градите, по што Лисиј го препозна дека е христијанин. Тогаш и самиот отворено исповедаше. Орест беше млад и прекрасен војник и во растот ги надвишуваше останатите. Аксентиј го убија со меч, Евгениј и Мардариј завршија во маки, Орест издивна сред усвитено железо, а Евстратиј – во огнена печка.

Пред смртта, Евстратиј се причести во затворот од свети Власиј (се слави на 11 февруари). Подоцна неговите мошти беа пренесени во Цариград и положени во црквата со името на овие свети Петочлисленици. Во таа црква се случувало да ги видат и живи, а свети Орест му се јави и на свети Димитриј Ростовски (се слави на 28 октомври). Од свети Евстратиј остана една прекрасна песна што се чита на саботната полноќница: „Величаја величају тја, Господи!“

Continue Reading

Религија

Месопустна недела: За никој што научил за љубовта на Бога кон човештвото да не се предаде на мрзливост

Published

on

 На овој ден вршиме спомен на неизбежното второ доаѓање Христово, и тоа го уредија божествените отци да го правиме во неделата по параболата за блудниот син, за никој што научил за љубовта на Бога кон човештвото да не се предаде на мрзливост, велејќи си „Господ ги сака луѓето, па и јас, иако сум одделен од Него заради гревот, сè е подготвено за моето исправање“.

Овој страшен ден на судот е одредено да се слави сега за оние коишто живеат во мрзливост да бидат охрабрени да стекнат добродетели, и да не се надеваат само на љубовта Божја, туку да сфатат дека Он исто така е и праведен Судија, кој на сите луѓе ќе им суди според нивните дела. И сите починати души ќе поминат на суд. Се нарекува второ доаѓање, бидејќи Христос дојде во тело, првиот пат, за да го спаси човечкиот род, а кога ќе дојде повторно ќе ни суди дали сме ги запазиле Неговите заповеди. А кога ќе се случи ова второ доаѓање? Никој не знае, бидејќи иако Он наброја неколку знаци за доаѓањето, точното време го сокри од апостолите.

Пред Неговото доаѓање, ќе се појави антихристот. Тој ќе живее навидум слично на Христа, извршувајќи чуда како Христовите, вклучително и воскреснувања од мртвите. Но, сето тоа ќе биде само илузија. По ова, одненадеж, како молња од небото, ќе дојде Господ, одејќи пред Неговиот Крст, а река од оган ќе биде пред Него, чистејќи ја земјата од скверности.

Антихристот ќе биде фатен веднаш, заедно со неговите слуги и ќе биде осуден на вечен оган. А кога ангелите ќе затрубат, сите родови човечки ќе се соберат од сите места и од краиштата на земјата во Јерусалим, затоа што тоа е центарот на земјата. Таму ќе има поставени престоли и сè ќе биде подготвено за судење. Тогаш сите души повторно ќе се соединат со своите тела и ќе бидат облечени во нетрулежна убавина.

И со еден збор, Господ ќе ги оддели праведниците од грешниците. Оние коишто правеле добро ќе примат вечен живот, а грешниците конечно ќе бидат испратени во вечно и бескрајно мачење. Да забележиме дека Христос нема да праша кој постел или кој бил наг, или кој извршувал чудеса, иако и тие нешта се добри, но милосрдието и сострадањето се многу подобри. Он ќе ги праша и праведниците и грешниците за шест заповеди – добродетели, за кои секој е способен: „Бев гладен и Ме нахранивте, Бев жеден и Ме напоивте, Бев странец и Ме прибравте, необлечен бев и Ме облековте, болен Бев и Ме посетивте, во затвор Бев и дојдовте при Мене. Доколку сте го направиле ова за некој од Моите најмали браќа, Мене сте Ми го направиле.“

Тогаш сите кои Го исповедале Господа Исуса Христа ќе преминат во славата на Бога Отца, а оние кои се одделиле од Бога преку трошењето на нивниот живот на мрзливост и на минлива храна, ќе примат маки и темнина и ќе бидат вечно лишени од Божјата светлост.

Continue Reading

Религија

Денеска се слават Преподобен Тимотеј и Св. Евстатиј Антиохиски

Published

on

Преподобен Тимотеј живеел во осмиот век. Се подвизувал како монах во манастирот Символи, на планината Олимп во Мала Азија (таа ни е позната и како место на монашкиот подвиг на св.Методиј Солунски).

Денес се слави и св. Евстатиј, кој на почетокот на четвртиот век бил епископ на Антиохија. Учествувал на Првиот вселенски собор (325 г.), штитејќи го православното учење.

Кога после заминувањето на Константин Велики цар на источниот дел на империјата станал неговиот син Констанциј, за православните епископи настапиле тешки времиња. Евстатиј, како и многу други, бил симнат од катедрата и испратен во заточеништво, во Тракија.

Continue Reading

Религија

Утре е 3адушница: 3апалете cвеќа, помолете се, но не го правете ова

Published

on

Православните христијани во сабота ја одбележуваат Задушница во знак на сеќавање на оние кои не напуштиле. Црквата пропишала посебни денови – задушници, четирипати годишно, кога верниците се молат за покој на душите на оние лица кои го напуштиле овој свет.

Задушница е секогаш во сабота, ден кој црквата го одредила за помен и молитва за заминатите. На Задушница се оди во црква каде што се служи литургија и парастос. На овој ден се посетуваат гробиштата каде со молитва, пченица и лепче осветено со црвено вино се изразува помен за заминатите.

На Задушница верниците даваат милостина на сиромашните во име на оние кои го напуштиле овој свет и се молат за покој на нивните души. Се верува дека е голем грев ако на Задушница некој на почивалиштето одбие да земе храна или пак избрка туѓинец од вечното почивалиште.

Оваа Задушница секогаш е во сабота и е една недела пред Прочка, која секогаш се паѓа во недела.

Седмицата пред Прочка се вика Месопосна недела. Овој период од седум дена до Прочка се нарекува и Сирна недела поради тоа што не се јаде месо туку се јадат млечни производи.

Од понеделникот по Прочка започнуваат големите, долги седум недели, Велигденски пости што траат до Воскресенито Христово – Велигден.

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

Трендинг

Copyright © 2020 Булевар.мк

error: