Connect with us

Приказни

Дење се бори да ги прехрани децата, ноќе ги пази да не им падне кровот врз глава: Семејство од прилепско моли итно за помош (Видео)

Published

on

Јасмина Петровска имала судбина да биде и жена и маж во куќата.

Иако има само 46 години, надворешниот изглед го издава нејзиниот ма чен живот, пропадната истрошена. Оваа тажна мајка не знае дали повеќе да се плаши од болecтите на нејзините деца или трошниот дом.

Чиниш и тој го оплакува нивниот тежок живот. Тешко ги минуваат деновите, а уште потешко и ноќите, тогаш е најтешко. Сите стуткани во два стари истрошени кревети се дотоплуваат со шишиња топла вода за да не измрзнат до утрото.

Но, Јасмина не можи око да склопи и го чува сонот на најмилите и ги пази во случај нешто да не падне од дотраениот дом и да ги спаси.

Јасмина пред дваесетина години можеби не сонувала за раскошен, но сонувала за мирен и стабилен живот. За жал, Бог ќе и зададе тешки удapи уште додека е многу млада.

Можеби ќе и ја испрати љубовта на животот, но ќе и ја одземе среќата да се радува на здрава рожба. Можеби ќе и дарува семејство, но нема да ја научи како да преживее кога сите во домот се бо лни освен неа.

А домот во кој живее е толку стар и дотраен, што ја прелева чашата преполна грижи, зашто им се заканвyа во секој момент да ги поклопи.

„Ставаме кебиња на вратата и прозорците навечер за да се стоплиме. Имаме две соби во кои живееме колку толку, другите се отидени. Со години, со децении се бањаме во едно старо искpшено корито. Тешко е многу и жално за децата. Куќата во секој момент може да не поклопи, пред некој ден таванот падна.

Јас и ова детево големо што е Даниел си лежиме на еден кревет. Другите две спијат под прозорот. На сопругот му топлам по три шишиња вода и ги ставам во кебиња за да се згрее.

Едвај купив кубик-два дрва. И, тие се при крај. Кога ќе ја поминеме зимава, еден Господ знае-тажно раскажува Јасмина, за нивното секојдневие.

„Се плашам за животот на децата и за нас, нема излез. Јас сонувам за две собчиња и едно купатило. Да имаме кров на глава.“ вели таткото Златко.

„Сите тројца ми се родија со попреченост. Ивица се роди како здраво дете, но, до една година што му се случи, не знам. Денес, ниту зборува, ниту е способен сам да се грижи за себе“ вели мајката Јасмина.

Веројатно во дел од нивната здравствена и ментална состојба, прсти замешала сиромаштијата. Немала како да ги лекува и образува. И, тука се јавува апсурдот. Јасмина е силна за себе, но, немоќна е да ги заштити децата на кои им се заканува да бидат затрупани од ѕидовите, кои им се единствен сведок на нивното тешко секојдневие

„Другите деца ми се со полесна попреченост. Барем се движат и колку толку разбираат – вели за судбината оваа мајка за емисијата „Срце на дланка“.

„Јас сум и маж и жена во куќата, со три деца со посебни потреби и сопруг инвалид. Со синот Ивица 21 година сум цело време со пелени, се трудам за него. Ме боли душата за сите три деца. Брзата помош не сакаше да дојде, за да го однесам Ивица во болница морав да платам 1000 денари такси за до Прилеп, 500 одење и 500 враќање.

И да сакам да работам нема кој да ми ги чува децата. Кој ќе го пресоблекува, кој ќе го храни, апчиња наутро и навечер. Но и покрај се и цела ситуација во која се наоѓам не сум дозволила ниту едно дете да ми гладува. Јас ќе трпам, но тие нема. Лукче, кромтиче садиме, како и компирчиња, колку да имаме да се прехраниме.

Ноќе не можам да спијам без 2, 3 диазепам, се грижам да не панде кровот и да ги потисне децата. Ако почне да паѓа ако еден е буден ќе ги разбуди и другите и ќе бегаат и тие. Мора да сум будна да стражарам.

Да имам услови, да имам куќа се ќе ми грее во душата. Но немаме услови, немаме пари. За што попрво, за леб, за лекови.

„Помагам на мама и тато што треба околу домот, дрва. Но, сакам работа во Прилеп, можам да работам местење на врати, прозори. Сакам работа, досега немам работено, но сакам и да и помогнам на мајка ми“, вели синот Даниле.

– Имав една крава и едно теле. Од нив ги хранев децата, бидејќи живееме со една нега и ин валидска пензија од сопругот која е многу мала. Мислев со парите од кравата, ќе купам цигли и ќе почнеме да градиме. Но, не сме моќни. Моравме да побараме помош од народот.

Не барам многу,само две соби и тоалет. Зашто не можам децата да ги кревам и да ги бањам во корито. И јас веќе стареам. Целиот живот живеам со тежина.

Две соби ќе ми ја вратат вербата во животот. Тие за мене ќе бидат палата. Ќе направам,прашинка да не падне во нив. Куќата ќе ми грее. Ќе ми грее и во душата-со надеж и веќе подотворени очи, чиниш веќе ги гледа изградени собите пред себе, зборува Јасмина.

Сите што сакате да му помогнете на ова несреќно семејство, тоа можете да го направите на следниот телефонски број 077/690349 или на следната жиро-сметка: 300027056380756 Комерцијална Банка

Забава

Откриено колкав коефициент на интелигенција има малиот гениј Македон

Published

on

Сегашниот македонски наставен систем нема соодветни програми или служби за талентирани и надарени деца, како седумгодишниот Македон од Тетово кој е математички гениј со 134 коефициент на интелигенција, за чии напредни способности објавија балканските и светски медиуми.

Родителите барале, но не нашле посебен систем што ќе ги артикулира талентираните деца како Македон и ќе им даде насока за образованието. Редовната настава нема доволно кадар за поголемо внимание за таквите ученици. Тој е второ одделение, но таа настава му е здодевна, па за омилениот предмет математика оди на приватни часови за да решава задачи за средно образование.

„Нема никаква помош и нема никаква насока како да ние се справиме. Едноставно баравме начин да не упатат они на кој начин ние да му помогнеме на Македон, на кој начин да му помогнеме во неговото образование. Добивме препораки да ангажираме свои професори што би биле по математика или друга област што би му помогнале и на тој начин сега работиме“ – вели родителот Владимир Димитровски.

Во ваква ситуација општество само може да биде гордо на вакви генијални умови, но универзитетите, Академијата и Министерството за образование мора да најдат начин за посебна поддршка или грижа за извонредни ученици како Македон, препорачуваат професорите.

„Во моето долгогодишно работење како професор сум имала талентирани деца, вакви не. Пример од област на јазикот и така. Сум ги насочувала и голем дел од нив токму тоа го одбрале како идна професија. Овде се работи за нешто исклучително, и мене многу мие жал затоа што ваквите исклучителни деца секој пат ќе ни завршат во странство затоа што другите држави умеат да го препознаат и да го вреднуваат нечиј ум„ – вели професорката Ружа Ѓорѓевска.

Извор: БКМ

Continue Reading

Приказни

96 годишна баба побегнала од Украина: Не ме убија ни Хитлер ни Сталин, ќе го преживеам и Путин

Published

on

Пред два месеци, на 24 февруари, започна руската инвазија на Украина. Иако е неизвесно колку долго ќе трае, Украинците немаат намера да се предадат. Една од нив е и деведесет и шестгодишна баба која била во кампот во исто време со Ана Франк, а вети дека ќе го преживее и Путин.

Анастасија Гулеј морала да избега од Украина откако земјата била нападната од руските војници. Четири месеци била затвореничка во логорот Берген-Белзен на северот на Германија, а била и во Аушвиц во исто време со познатата Евреинка Ана Франк, пишува британски „Метро“.

„Не ме убија ни Хитлер, ни Сталин и ќе го преживеам и Путин“, изјавила Анастасија, која работи и на својата биографија.

Бабата која го преживеала холокаустот ги спореди потезите на Путин во Украина со нацистите, а на почетокот на месецов по повод 77-годишнината од ослободувањето на концентрациониот логор Берген-Белсен, злосторствата на Путин ги нарече „геноцидни“.

„Немам зборови за тоа што хитлеровите послушници од Кремљ го направија во Буча и Мариупол“, вели таа.

За да биде безбедна, бабата решила да побегне во Германија со своите возрасни деца, бидејќи нејзината куќа се наоѓала во близина на аеродромот, што бил една од воените цели за руските ракети.

Нејзината биографија требало да биде објавена минатиот месец, но тоа е одложена за да биде вклучено и дополнителното ново поглавје за нејзиното бегство од Украина.

Continue Reading

Македонија

Сведоштво на струмичанец во Украина: Се слушаат само сирени, ноќеска може да биде поопасно

Published

on

Македонец кој живее на околу 23 километри од Киев, Украина во изјава за Алфа открива каква е состојбата во земјата.

Вели дека утринава останале без леб, пред продавниците има гужви.

„Ќе гориме во пеколот. Утрово свиреа сирени. Живееме на 23 км од центарот на Киев и се слушнаа два силни удари. На работа не одиме, леб не успеавме да купиме…купив брашно и квасец и неколку литри млеко. Струја и плин засега имаме, ќе видиме само до кога. Додека го пишувам ова пред малку слушнавме уште еден удар, прозорците се затресоа. По мое ноќеска би можело да биде поопасно.“

Истакнува дека не очекуваат толкава ескалација на состојбата, но се надева на смирување на огнот.

Целото сведоштво во видеото во продолжение.

https://video.fskp1-2.fna.fbcdn.net/v/t42.1790-2/274508846_1296051197571151_5270473970367560875_n.mp4?_nc_cat=104&ccb=1-5&_nc_sid=985c63&efg=eyJybHIiOjMyOSwicmxhIjo2MjksInZlbmNvZGVfdGFnIjoic3ZlX3NkIn0%3D&_nc_ohc=w0-LbPoqShYAX9LTQzZ&rl=329&vabr=183&_nc_ht=video.fskp1-2.fna&edm=AGo2L-IEAAAA&oh=00_AT_n8Qkl-MeKMeNhdyLgLpPW-Xx8yE4L0yh9nbMjXz43FQ&oe=6217BBF7

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

Трендинг

Copyright © 2021 Булевар.мк