Connect with us

Приказни

ГОЛЕМА ТРАУМА! Луна Џогани го изгуби бебето – пејачката отворено проговори и ја откри причината!

Published

on

Победничката на втората сезона на Задруга Луна Џогани објави тажна вест. Имено, таа го изгубила плодот во 12-та недела од бременоста, а ги открила сите детали од овој немил настан.

– За разлика од 2021 година, 2022 е многу лоша за нас. Ја изгубивме оваа бременост. Ќе го наречеме така, бидејќи беше на самиот почеток. Не поминаа ни тие 12-те недели во кои треба да зајакне плодот. Се случува луѓето да го загубат плодот во првите 12 недели. Се случува. Така е замислено, така треба да биде. Можеби не требаше толку многу да зборуваме за тоа. Така требаше, веројатно ми помина некој вирус, така тврди докторот. Бев болна, седум дена бев болна или поради патувањето, не знаев ни кога се враќав од Америка дека сум бремена – рекла Луна и додала:

-Жал ми е што моравме вака да објавиме, побрзавме да ја објавиме бременоста. Животот е непредвидлив, тоа е чудо, никогаш ништо не можеш да планираш. Среќни бевме, тоа е прекрасна вест, мислевме дека се ќе биде во ред. Ни рекоа дека ќе имаме деца, ние сме млади, здрави, имаме едно и немаме причина да очајуваме и да бидеме тажни. Следниот пат кога ќе бидеме сигурни нема да трчаме да објавиме дека сум бремена. Ова ни беше лекција, нема да правиме врева, наша должност беше да ве информираме дека ја загубивме бременоста, но ќе продолжиме понатаму – најави Џогани.

Инаку, Луна неодамна имаше операција на градите, бидејќи и беше дијагностициран бениген тумор, за што јавно проговори и апелираше до сите жени редовно да одат на прегледи.

Да потсетиме, Луна во јуни минатата година го роди своето прво дете, ќерката Миа. Таа се породила со царски рез, а породувањето поминало без проблеми.

Рекла Казала

Билјана Дебарлиева – Сака црвено вино, може и да запеe, но на маса во кафеана не се качува (ВИДЕО)

Published

on

Билјана Дебарлиева речиси 30 години е препознатливо лице од телевизијата. Иако како девојка била срамежлива и не мислела дека ќе биде некогаш пред камера, денес не може да замисли да не ја работи оваа професија.

„Ми беше незгодно и во продавница да влезам и да прашам нешто, а не, пак, да сум пред камери. Едно лето се бараа најавувачки на програмата во МРТ. Бевме на журка, па другарка ми ме убеди, а и Јован, тогаш сè уште ми беше момче, ми рекоа: ‘Ајде де, пробај, ништо не губиш’. Потоа ми рекоа дека ме сакала камерата и така почна целата приказна“, се сеќава Дебарлиева.

Препознатлива по својата смиреност и нежен сензибилитет, на прашањето има ли шанси да се качи на маса кога е во кафеана, низ насмевка вели: „Не, не. На маса нема да се качам, може тоа ептен нешто блиски луѓе да сме, ама и тогаш тешко. Иако јас сакам многу да пеам, сакам да пијам само црвено вино, сакам убава музика, дружби, кога сме собрани друштво. Ако ме прашуваш дали ќе се опијанам, си ја знам границата“, се шегува Дебарлиева.

Continue Reading

Приказни

Беше СВЕТСКИ ШАМПИОН, а работеше во кафуле како келнер! И Тито го обожаваше

Published

on

Во 1948 година, според многумина, на 16 ноември е роден најдобриот спортист на поранешна Југославија – легендарниот боксер Мате Парлов. Боксот беше неговиот живот! На 16 години почнал да го тренира овој спорт во БК „Пула“, а по само три години ја освоил титулата шампион на Југославија во полутешка категорија.

Токму тогаш започнува блескавата кариера на овој ас. Првиот голем успех на меѓународната сцена го постигна во 1969 година, кога стана европски вицешампион во Букурешт. Две години подоцна во Мадрид освои златен медал, а во 1973 година во Белград ја одбрани титулата најдобар Европеец во полутешка категорија.

На Олимпијадата во Минхен 1972 година, Парлов освои злато во незаборавното финале против кубанскиот Кариљо. Во овој спектакуларен натпревар и двата ривали завршија на паркетот. Натпреварот беше прекинат во втората рунда кога Кубанецот беше соборен по четврти пат.

Доминацијата на Парлов во полутешка категорија беше потврдена и во Хавана во 1974 година, кога ја освои титулата аматерски светски шампион во полутешка категорија. По завршувањето на аматерската кариера остави белег меѓу професионалците. Во ист стил продолжи и на 10 јули 1976 година во незаборавен меч на „Маракана“ го победи Италијанецот Доменико Адинолфи и ја освои титулата професионален шампион на Европа во полутешка категорија, во верзијата на Светскиот боксерски совет (ВБЦ).

Две години подоцна, Парлов стана и светски шампион, победувајќи го Аргентинецот Мигел Анхел Куељо со нокаут во 9. рунда.

Парлов остана запаметен како еден од најдобрите југословенски спортисти на 20 век.

Осум пати беше шампион на Југославија, пет пати шампион на Балканот, два пати светски првак и еднаш европски првак, а на Олимписките игри во Минхен во 1972 година освои златен медал.

Како аматер, Парлов имал 310 борби, од кои само 13 биле изгубени. Во професионалната кариера на 29 натпревари забележа 24 победи, три порази и две нерешени.

Југоносталгичарите често истакнуваат дека во поранешната држава имало двајца мажи со кои никој не смеел да се плетка… Едниот бил Тито, а другиот Мате!

Парлов беше најсилниот Југословен. Мажите му се восхитуваа, го имитираа, а жените воздивнуваа по него.

Беше најдобар во светот. На врвот од кариерата тој беше непоразен, а оние што се занимаваа со боречки вештини знаеја дека  нема да издржат ниту секунда со шампионот. Имаше и такви кои го провоцираа и од кои насмеано ја вртеше главата.

„Никогаш не бев агресивен, иако бев жесток. Не се борев од основно училиште и немав никакви проблеми надвор од рингот. Не ги ни барав! Имаше секакви искомплексирани момци. Тие сакаа да се докажат на човек кој има освоено некои титули. Но јас го избегнав тоа. Се вртам настрана или преминувам на друга приказна“, изјавуваше Мате Парлов.

Беше вљубеник во поезијата, знаеше напамет стотици народни песни и го обожаваше Белград.

„Белград е град кој секогаш ќе го сакам. Таму ја поминав мојата младост“, велел Мате.

Парлов почина на 29 јули 2008 година. По тешко и кратко боледување, тој почина на 60-годишна возраст во болница во Пула.

„PОДЕН ВО ЗАТВОР“

Семејна трагедија

Малку е познато дека таткото на боксерот, Мате Парлов постариот, неколку години по Втората светска војна бил осуден на затвор во Пула и дека по отслужувањето на казната, семејството го преселил во тој град. Бидејќи семејството Парлов била трговска, се претпоставуваше дека тие биле прогонувани од комунистичките власти како капиталисти и националисти. Излегува дека Парлов сениор бил осуден на смрт со стрелање заради убиство што го извршил за да прикрие други злосторства.

По војната станал директор на фирмата „Турија“, која градела училишта и центри за култура. Неговиот познаник и локален партиски функционер Никица Рако ги одобрил парите за тие проекти. Како што стои во пресудата, Рако на Парлов му дал пари кои таткото на боксерот ги задржал за себе. Откако се заканил дека ќе го пријави кај властите, Парлов решил да го убие. На судењето се појавил елемент кој на се му додава зачин. Обвинителот тврдел дека Никица Рако бил во врска со сопругата на Мате Парлов.

„Обвинетиот според однапред смислен план на свиреп начин му го одзел животот на Никица Рака“, се наведува во судските списи.

Судот пресудил дека како судија на партизанското движење собирал помош за НОБ, која не им ја предавал на оние за кои била наменета, туку ја чувал за себе, а по ослободувањето на Имотски, земал стока од дуќани чии сопственици не им се допаѓале на новите власти. По убиството на Никица Рака, во истражен затвор во Сплит завршила и Мира Парлов, мајката на боксерот.

Помладиот Мате Парлов е роден во 1948 година во Сплит, па оттаму и приказната дека е „роден во затвор“. Смртната пресуда против таткото на Мате Парлов не била извршена, но тој отишол во затворот во Пула на издржување на казната. Малиот Мате останал со својата мајка, братот и двете сестри во Имотски, а познаници од детството го опишале идниот боксерски шампион како доминантна, но истовремено и многу чувствителна личност.

Славко Штимац: Беше светски шампион, а служеше во кафуле каде го провоцираа и враќаа по шеќер

„Парлов ја одбележа мојата младост. Имаше статус на херој во моето семејство и во многу други семејства низ Југославија“, вели Штимац, кој ја игра главната улога во претставата за легендарниот боксер.

„Бил интересна личност, таа дискреција, можеби занес, ја сакаше поезијата, знаеше многу песни од разни поети. Беше светски шампион, а луѓето ги послужуваше со кафе, некои го враќаа по шеќер, вода, луѓето го провоцираа, но тој на ништо не реагираше“, изјавил Штимац.

Текст: Vecer.mk

Continue Reading

Приказни

Тажна исповед на баба Милена: Ги родив, пораснав – Ќерката не ми дава ни денар, кај пак синот главна е сопругата

Published

on

Тажна исповед на баба Милена: Ги родив, пораснав – Ќерката не ми дава ни денар, кај синот главна е сопругата – realnews2

Ова не е судбината на баба Милена само таква, туку на голем број стари луѓе.

Имам возрасен син и ќерка. Јас и сопругот им помагавме во сè, почнувајќи од студии до купување куќа и грижа за нивните деца. Денес живеам сама, мојот сопруг почина пред неколку години.

Имам мала пензија, едвај ги покривам основните потреби. Понекогаш кога купувам лекови, буквално морам да се откажам од храна.

Децата се свесни за мојата состојба, но ниту еднаш не ми понудија да ми помогнат.

Џепарлакот на внука ми е поголем од мојата пензија. Еднаш навестив дека тие можат да плаќаат половина од месечните сметки затоа што ќе останат со стан кога ќе умрам.

Синот се преправаше дека не разбира што реков, а ќерката рече дека едвај ги плаќа своите трошоци.

Ниту еден од нив не оди на работа со превоз, тие имаат скапи автомобили. Тие летуваат секоја година на скапи места во скапи хотели.

Ќерката на мојата ќерка секој месец купува нова облека, му дава премногу пари на детето. Можам слободно да кажам дека внука ми за џепарлак има повеќе од целата моја пензија.

Во куќата на син ми, сите пари ги контролира неговата сопруга. Дури и да сака да ми помогне, таа не дозволуваше. Кога една сосетка гордо ми кажа како нејзините деца плаќаат за годишен одмор, носат храна и ги плаќаат сметките, буквално се навредив.

Јас го направив истото за моите деца како и таа. Порано позајмував пари од неа, но не се осмелувам повеќе, се плашам да не ме праша зошто децата не ми помагаат како неа.

Им помогнав на моите родители колку што можев. Никогаш не ги оставив со празни раце. Помогнав и физички и финансиски.

Зарем не успеав правилно да ги воспитам своите деца? Немам заштеда, бидејќи јас и сопругот не чувавме ништо, им дававме сè на децата. И така ми вратија.

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

Трендинг

Copyright © 2021 Булевар.мк