Борис и Воца Гулевски, по потекло од битолско Кукуречани, кои со децении наназад живеат во Мелбурн, Австралија, повеќе од педесет години секојдневно се буделе и живееле со мислата каде е нивниот син и што се случило со него. Им останале да ги тиштат многу неодговорени прашања, и денес иако имаат по 70 години и ги живеат своите пензионерски денови, се уште не се откажуваат од потрагата по вистината за нивното дете.
Како што раскажуваат во телефонски разговор за ,,Фокус”, на 30-ти април во далечната 1971 година во битолската болница се родил нивниот син. Воца вели дека се било во ред со бебето, за да потоа од болницата им кажат дека починало.
Што се случило и која била причината за смртта, не им било соопштено. Не им било дозволено ниту да го видат и погребаат своето бебе, кое според официјалните документи починало на трети мај.
-Бев млада, имав 18 години, бев неискусна. Ми кажаа дека син ми починал, ме задржаа во болница уште неколку дена кои ги минав во солзи, а потоа ме пуштија да си одам дома. Кога го побаравме телото на синот, за да можеме да го погребаме, го немаше. Ни кажуваа дека многу деца умираат по раѓање или за време на породување, и да се помириме со судбината. Освен тврдењето на вработените во болницата дека нашиот син починал, ние никаков доказ за тоа не видовме.
Но, некој глас постојано ни кажуваше дека нешто не е во ред, дека нешто се крие зад целата ситуација. На многу прашања не добивме одговори и постојано не мачеа. Најголемиот сомнеж дека сепак нешто се случило и не ја знаеме целата вистина, ни се разбуди по шест години, кога добивме покана да го запишеме детето на училиште.
Зошто дојде таа покана? Повторно започнавме да бараме одговори, но безуспешно. Чувството дека нашето дете е живо, во ниту еден момент не не напушта, и остануваат прашањата каде е, на кој крај на светот, со кого е, кој стои зад сето ова.
По 18 години ни пристигна и поканата за синот да оди во војска. Како може за дете кое починало пред 18 години да пристигаат покани? Веќе ништо и никој не можеше да не разубеди дека синот ни е жив- тврди мајката.
Иако живеат во Австралија, далеку од родниот крај, на секое доаѓање во Македонија тие редовно го минувале патот од една до друга институција, во надеж дека ќе има некои нови вести за нивното дете, но одговорот секогаш бил ист, во документите пишувало дека синот им починал.
-Тој силен родителски инстинкт, тој внатрешен глас не може ништо да го намали. Живееме во надеж дека некогаш ќе се дознае што точно се случи со нашето дете, веруваме дека е во некоја друга земја, можеби во Америка, Канада, па дури и во Австралија. Ни останаа многу неодговорени прашања, затоа и се роди сомнежот, но постојано тука е присутно и чувството дека тој е жив. Направивме и ,,Мај херитиџ” ДНК тест, во надеж дека ќе излезе некое совпаѓање, дека можеби и синот трага по своето биолошко потекло. Не знаеме каде да се обратиме и како да ги добиеме одговорите по кои сме желни 52 години, затоа замолуваме ако било кој има некаква информација, веднаш да не извести. Имаме уште три деца, син и две ќерки, можеби некој ќе ја препознае сличноста со нив, или пак со нас. Тоа ни е голема надеж – велат родителите.
Апелираат доколку некој има било каква информација поврзана со нивниот случај, да ја контактира нивната роднина Slavica Sue Masa на социјалната мрежа Фејсбук, бидејќи таа детално била запозната со случајот и им помагала во потрагата, објавувајќи ја нивната приказна на социјалните мрежи.
Министерот за здравство, д-р Арбен Таравари во денешната изјава за медиумите информираше дека вкупно 16 пациенти кои се лекуваат во државава денеска се испишуваат од болница и се упатуваат на домашно лекување.
-Истовремено веќе се подготвуваме за прием на пациенти кои се враќаат од странство. Во моментот се вкупно 115 пациенти надвор од државата. Оваа недела очекуваме 8 пациенти да се вратат во клиниката каде што претходно биле примени и од таму ќе бидат упатени каде треба да продолжат со лекување. Минимум престојот ќе биде ден до два и потоа ќе бидат пуштени дома. Нема да оставиме ништо на случајност. Во моментот 4 пациенти се покритични од тие што се лекуваат надвор од државата. Да се надеваме дека и нивната состојба ќе се подобри, рече министерот Таравари.
Во моментот во Скопје се лекуваат вкупно 46 пациенти, од кои 26 се во Клинички центар (3 пациенти на КАРИЛ, 6 на пластична хирургија, 11 на токсикологија, 2 на пулмологија, 2 на детска хирургија, 1 на торакална хирургија и 1 на офталмологија). Во ГОБ „8 Септември“ и во Старата градска болница се сместени по 10 пациенти.
-Се надевам дека половина од пациентите од странство ќе се вратат за две недели, кај некои веќе се прават и други оперативни зафати на кожата, и кај нас и надвор од државата и веќе зборуваме за фаза на рехабилитација, но за тоа дополнително ќе информираме, истакна министерот.
Воедно, министерот информираше дека тим од пластични хирурзи ќе престојува во Кочани за пациентите кои ќе бидат на домашно лекување откако ќе се вратат од клиниките, да можат да ја добијат потребната поддршка и терапија, а притоа да не патуваат.
-Ние веќе работиме со редовни програми на нашите клиники, и така ќе продолжиме. Денеска зборувавме и за тоа, бидејќи повеќето пациенти се од Кочани, тим од пластични хирурзи ќе бидат во Кочани, ќе одат таму да видат за што има потреби, за да интервенираат кога треба. Штипската болница веќе има четири пластични хирурзи. Ќе бидеме во комуникација, ќе им дадеме поддршка, за да не патуваат пациентите, туку нашите доктори да одат и да им дадат помош која што е потребна, посочи министерот Таравари.
На денешниот состанок на Управниот одбор на ЗЕЛС, на кој присуствуваа градоначалници од повеќе општини, се дискутираше за вонредните инспекции на објектите од јавен карактер кои беа спроведени во изминатите денови. Претседателот на ЗЕЛС и градоначалник на Кисела Вода, Орце Ѓорѓиевски, истакна дека безбедноста на граѓаните е врвен приоритет и дека инспекциите имаат превентивен, а не казнен карактер.
„По извршените контроли во сите училишта, градинки, јавни установи, културни домови и спортски сали, можеме да потврдиме дека овие објекти се безбедни. Граѓаните можат да бидат спокојни“, изјави Ѓорѓиевски.
Тој нагласи дека инспекциите ќе продолжат и во наредниот период, а покрај јавните објекти, ќе бидат опфатени и станбени згради и урбана опрема. Голем дел од утврдените неправилности се поврзани со урбаната опрема поставена во минатото, особено кај угостителските објекти. На сопствениците им се дадени рокови за отстранување на недостатоците.
Дополнително, на состанокот е утврдено дека во некои општини недостасуваат инспектори, поради што ќе се работи на меѓуопштинска соработка за да се осигура темелна контрола на сите објекти во државата.
„Во постојана комуникација сме со Владата и премиерот, бидејќи институциите мора да делуваат заеднички за да се обезбеди максимална безбедност и системско решение за овие проблеми“, нагласи Ѓорѓиевски, додавајќи дека граѓаните треба да имаат доверба во институциите и локалната самоуправа, која одговорно работи на подобрување на безбедноста во сите сегменти на јавниот живот.
Како дополнителна мерка, ЗЕЛС препорачува општините, училиштата и јавните установи да ги откажат планираните јавни настани или да најдат соодветна замена. Еден од предлозите е засадување дрвја во чест на младите кои трагично ги загубија животите, како симбол на почит и сеќавање.
Во овие тешки денови, кога нашата земја се соочува со болката од трагедијата во Кочани, ве повикуваме да се обединиме во знак на солидарност и поддршка за жртвите и нивните семејства. На 25 март ( вторник ), на фудбалскиот натпревар помеѓу Македонија и Велс, кој започнува во 20:45 часот на Арената Тодор Проески во Скопје, ве повикуваме да присуствувате и заедно да испратиме порака на единство, хуманост и почит кон оние кои ги загубивме, како и кон оние кои се борат да ја надминат оваа катастрофа.
Дополнително, сакаме да ве информираме дека согласно соопштениетоизнесено од ФФМ, секој приход од продажбата на влезниците за овој натпревар ќе биде наменет за помош на Кочани – за поддршка на жртвите, обновата и ублажувањето на последиците од трагедијата. Со нашиот придонес, не само што ќе покажеме солидарност, туку и ќе дадеме конкретна помош таму каде што е најпотребна.
Нека нашето присуство биде симбол на заедништвото и силата на македонскиот дух. Со почит кон минатото и надеж за иднината, да покажеме дека сме тука еден за друг во најтешките моменти.
Ве очекуваме на 25 март во 20:45 часот – за Кочани, за Македонија, за сите нас.