Зошто велиме “наздравје” кога некој ќе кивне? Едно од верувањата ги заплашува луѓето со векови

Кивањето е автоматски рефлекс кој нас често не изненадува со својата сила и зачестеност. Кога ќе започнете, речиси е невозможно да запрете. Ова, не е навистина здраво за нашето тело.

Овие силни налети на воздух може да патуваат со брзина од над 150 км/ч, а интересно е што луѓето не киваат додека спијат, бидејќи и нервите одговорни за рефлексот се во фаза на мирување.

Постојат повеќе теории

Постојат многу причини кои го предизвикуваат кивањето – не е потребно да ги набројуваме сите, различни се и понекогаш необични, како што е ненадејна силна светлина (иритација на нервните завршетоци на лицето може да испрати сигнали до носниот нерв, што резултира со кивање).

На нашите простори, по кивањето обично одговараме со “Наздравје”. Во земјите каде што се зборува англиски, најчесто се слуша “Bless you” (Бог те благословил), додека Германците одговараат со “Gesundheit” (Здравје).

Постојат повеќе теории за потеклото на овие и други фрази, а денес ќе се занимаваме со најпознатите.

Заштитна мерка

Едно популарно верување сугерира дека традицијата потекнува уште од времето на бубонската чума во Рим, кога кивањето било симптом на болест. Папата Григори I, наводно, ги поттикнувал луѓето да велат “Живели” како молитва за заштита од болест.

Во други култури постои верување дека кивањето може да “ослободи зли духови”, што поттикнало благослови и молитви за здравје како заштитна мерка.

На интернет може да се најдат информации дека во времето на античкиот Рим биле вообичаени фрази како “Јупитер да те заштити”, додека Грците посакувале “долг живот” на лицето кое кива.

„Опасност за душата“

Една од најинтересните објаснувања е вкоренето во древните верувања, различни култури и цивилизации, а тоа е дека човечката душа се наоѓа во главата – центарот на нашето битие и размислување.

Наизглед безопасниот телесен рефлекс може да ја “исфрли душата од телото”!

Затоа, се верува дека настанал обичајот, по кивањето, да му се посака добро и здравје, како некаков вид на заштита, или “штит од невидлива опасност”.