Изјавата на грчката министерка за култура Лина Мендони дека „не постои влашки јазик“ предизвика силни реакции во научната јавност и меѓу влашките здруженија во регионот. Настапувајќи во Парламентот, Мендони се повика на ставот на Панхеленската федерација на влашки културни здруженија, тврдејќи дека т.н. „влашки“ се само „локални дијалекти без стандардизирана форма“ и дека не може да се третираат како посебен јазик.
Оваа изјава доаѓа откако Министерството го повлече веќе одобрениот грант за проект на Епистемолошката асоцијација за проучување на културата на Власите, и покрај тоа што тој бил високо оценет од стручната комисија. Одлуката, според претседателот на здружението, професорот Василис Нициакос, била резултат на политички притисок и вмешаност на грчките тајни служби – тврдење кое министерката не го демантираше.
„Со жалење слушнав како министерката го отфрла постоењето на еден јазик кој е дел од нашето културно и лингвистичко наследство,“ изјави Нициакос. „Ако се работи за дијалекти – на кој јазик? На грчкиот не се. Значи, станува збор за друг, засебен јазик – влашкиот.“
Во својата реакција, тој остро ја критикува подреденоста на науката на политичките интереси, обвинувајќи ја Мендони дека наместо да ги слуша научниците, се повикува на ставови на здруженија што се занимаваат исклучиво со фолклор. „Ниту еден сериозен лингвист не би го негирал постоењето на влашкиот јазик како романски јазик со вековна традиција на Балканот. Одбивањето да се поддржи истражувањето за него е политичка, а не научна одлука.“
Влашкиот јазик, познат и како аромански, се зборува низ целите Балкани, вклучувајќи ја и Северна Македонија, каде е признат како малцински јазик. Неговото негирање во Грција се гледа како дел од поширока политика на асимилација и маргинализација на немнозинските идентитети.
Од Епистемолошката асоцијација најавуваат правни и дипломатски чекори, вклучително и обраќање до европските институции. „Ова не е само културна борба, туку борба за јазична и историска вистина,“ порача Нициакос.
