Велика Сабота – ден на тишина, молитва и последни подготовки пред Воскресение Христово
Православните верници денес ја одбележуваат Велика Сабота – ден на длабока тишина и молитвена концентрација, кој претставува мост меѓу трагедијата на Велики Петок и радоста на Христовото Воскресение. Според црковното предание, токму на овој ден Исус Христос слегол во Адот, носејќи надеж за воскресение и живот вечен.
Во современата литургиска пракса, утрешната богослужба за Велика Сабота често се служи уште вечерта на Велики Петок. Верниците се собираат околу Плаштаницата – симболичниот Христов гроб, носејќи свеќи и придружени од мирисот на темјан, учествуваат во обредот на Христовата симболична погребна поворка. Иако е време на тага, Црквата со ова богослужение најавува и надеж – победата над смртта која ќе се прослави со Воскресението.
Во Ерусалим, илјадници верници се собираат во Храмот на Христовиот гроб, каде што секоја година на Велика Сабота се случува чудото на Слегувањето на Благодатниот Оган – силен симбол на светлината што го победува мракот на смртта.
Народни обичаи и верувања
Велика Сабота е ден кога во домовите се вршат последните подготовки за Велигден: се чисти, се готви празничната трпеза и се вршат подготовки за најголемиот христијански празник.
Се верува дека на овој ден не треба да се работи на поле, ниту да се вршат рачни работи. Наместо тоа, Велика Сабота се смета за ден на добрина и молитва – кога секој искрен гест на милосрдие е особено благословен. Во народот денот е познат и како ден кога се прави добрина на некој што му е тешко, за да му „тргне во животот“.
Пост и воздржаност
Иако сабота во православната традиција обично не е ден за строг пост, Велика Сабота е исклучок. Верниците постат строго – без масло, со целосна воздржаност, како знак на почит кон Христовото страдање и престојот во гробот.
Овој ден го означува крајот на Великиот пост и подготвувањето за најголемиот христијански празник – Воскресение Христово, денот на надежта, радоста и победата на животот над смртта.
