Индија вчера испрела неколку ракети кон Пакистан, како одговор на терористички напад што се случи претходно во регионот на Кашмир, при што беа убиени 26 лица.
Овој конфликт ја доведе ситуацијата до кулминација во долгогодишното непријателство помеѓу двете нуклеарни сили.
„Светот треба да се плаши од зголемените тензија помеѓу овие два соседа кои поседуваат нуклеарно оружје“, изјави аналитичарот Невил Лазарус.
Тој додаде дека сè укажувало на тоа дека ќе дојде до војна, бидејќи „бесот беше премногу силен за да се контролира“.
Индија тврди дека нејзините ракетни напади беа одговор на бруталното убиство на луѓе кои безгрижно уживаа на излет, кога беа неочекувано нападнати од милитанти.
По нападот, Индија го обвини Пакистан за обезбедување засолниште и оружје за милитантите чии припадници поминуваат повеќе од 800 километри до долгата граница и изведуваат напади.
Пакистан ги негира овие обвиненија и потврдува дека ги поддржува правата на народот во регионот на Кашмир за самоопределување.
„Овој напад е различен од претходните, бидејќи сега мета на нападот беа туристи, кои претходно милитантите главно ги чуваа. Тие обично убиваа само мажи пред нивните семејства. Интересно е што Индија операцијата ја нарече ‘Синдор’, што е црвена боја која жените ја носат на раздвојот на косата како знак дека се во брак. Во нападот на туристите во Кашмир имаше многу вдовици“, објаснува Лазарус.
Неколку дена по нападот, индискиот премиер Нарендра Моди му се закани на светот дека неговата земја ќе ги идентификува, пронајде и казни сите терористи и нивните поддржувачи.
„Ќе ги гониме до крајот на светот. Духот на Индија никогаш нема да се скрши од тероризмот. Тероризмот нема да помине неказнет. Ќе вложиме се за да се обезбеди правдата“, изјави неодамна Моди.
Лазарус потсетува дека Индија и Пакистан во 2019 година веќе биле на ивица на војна. Тогаш, при нападот на самоубиствени бомбаши на воен конвој, загинале најмалку 40 индиски војници.
„Индија го обвини Пакистан за обезбедување засолниште на исламските терористи и спроведе ограничени воздушни напади преку границата. Напнатоста помеѓу овие две нуклеарни земји трае и денес“, вели тој.
Според обвинувањата, со години наназад, пакистанската војска тајно ги окупирала индиските позиции на делови од Кашмир кои се под контрола на Индија и Пакистан.
„После ова избувна војна, и Пакистан побара помош од тогашниот американски претседател Бил Клинтон за брзо деескалирање на конфликтот. Договорот во Вашингтон беше потпишан од страна на тогашниот премиер кој се согласи да ги повлече своите трупи. Меѓутоа, Обединетиот свет на џихадот одбил да го прифати договорот и продолжил со борбата против Индија“, објаснува Лазарус.
Аналитичарот објаснува дека регионот на Кашмир со децении е точка на конфликт помеѓу овие две земји.
„Пакистан тврди дека спорот за Кашмир сè уште не е решен и дека ќе продолжат да ги поддржуваат правата на народот за самоопределување. Недовербата помеѓу двете држави растела со текот на годините и има малку дипломатски маневри за да се премости овој јаз. Најновиот инцидент наскоро би можел да ескалира во точка на вриење. Светот треба да се плаши од какви би можеле да бидат последиците“, заклучи Лазарус.
