Експерти предупредуваат: Родителска навика која може сериозно да го загрози детскиот развој
Користењето на дигитални уреди во присуство на мали деца може да има сериозни и долгорочни последици врз нивниот развој, покажуваат резултатите од ново истражување објавено на 5 мај.
Според студијата, децата на возраст под пет години може да претрпат штетни последици доколку нивните родители постојано се прекинуваат во интеракцијата со нив поради звуци, нотификации и други одвлекувања од електронските уреди. Оваа навика, иако наизглед беззначајна, е поврзана со ослабени когнитивни способности, намалено социјално однесување, слаба емотивна приврзаност и зголемен ризик од појава на емоционални и психосоцијални проблеми.
Истражувањето, спроведено од научници од Универзитетот Волонгонг во Австралија, се базира на анализа на податоци од 21 претходна студија кои ги истражувале последиците од употребата на технологија врз семејните односи. Во него биле опфатени 14.900 испитаници од различни делови на светот, чии деца биле на возраст од новороденчиња до пет години.
Студијата ги анализирала ефектите на користење технологии во присуство на деца врз повеќе аспекти од нивниот развој – моторни и когнитивни вештини, психосоцијално здравје, физичка активност, изложеност на екран и квалитет на спиење.
„Постојаните прекини и одвлекувања на вниманието поради дигитални уреди можат да предизвикаат децата да се чувствуваат занемарени или како да мораат да се натпреваруваат за вниманието на своите родители“, предупредуваат авторите на студијата.
„Овие прекини го нарушуваат природниот тек на интеракцијата, кој е од суштинско значење за развојот на јазичните и социјалните вештини кај децата, како и на нивните обрасци на однесување.“
Истражувањето исто така посочува дека дури и кога дигиталните уреди се користат во едукативни цели, претераната изложеност може негативно да влијае на развојот на јазичните вештини.
„Иако читањето е-книги или играњето едукативни игри може да има позитивно влијание, најважниот фактор во првите години од животот останува секојдневната, двонасочна, директна вербална комуникација помеѓу родителите и детето“, вели главната авторка на една од поврзаните студии, проф. Тија Тулвисте од Универзитетот во Тарту.
