Древните Египќани го развиле еден од првите познати тестови за утврдување на бременост – метод кој, според историските извори, не само што можел да ја детектира бременоста, туку и да го предвиди полот на нероденото дете.
Овој уникатен тест е опишан во античкиот Кахунски папирус, документ стар околу 3.500 години, откриен во Египет во 1889 година. Денес се чува во Музејот на универзитетот Питри во Лондон.
Како функционирал древниот тест?
Жена која се сомневала дека е бремена, секојдневно мокрела на две посебни вреќи – едната со јачмен, а другата со пченица (позната и како еммер). Ако и двата вида житарки никнеле, тоа се сметало за потврда дека жената е бремена.
Доколку прво никнел јачменот, се верувало дека жената ќе роди машко дете; ако прва никнела пченицата – женско. Во случај да не никне ниту едно семе, се сметало дека жената не е бремена.
Колку бил точен овој метод?
Современите истражувања покажуваат дека тестот имал околу 70% точност во откривање на бременост. Научниците претпоставуваат дека зголеменото ниво на естроген во урината на бремените жени можело да го стимулира ‘ртењето на семето. Сепак, тестот не бил сигурен при предвидување на полот на детето.
Овој метод не исчезнал со вековите. Историски податоци укажуваат дека бил користен во Европа сѐ до 17. век, а наводно и во Мала Азија до 1960-тите години.
Иако денешните тестови за бременост се базираат на напредни технологии за детекција на хормонот hCG, древниот египетски метод претставува пионерски обид за медицинска дијагностика со помош на природни показатели. Неговата долготрајна употреба сведочи за љубопитноста и интелектот на древните цивилизации во разбирањето на човечката физиологија.
