Смиле Војданов (1872–1958), еден од најпосветените македонски револуционери, останува врежан во колективната меморија како борец за независна Македонија, активист, организатор и патриот кој својот живот го посвети на ослободителната кауза – прво во татковината, а потоа и во емиграција.
Роден во селото Лактиње, Дебарца, Војданов уште млад го прекинува школувањето и во 1897 година ѝ се приклучува на Македонската револуционерна организација. Се истакнува како војвода и еден од главните организатори на Илинденското востание во Охридско, раководејќи со реонот на Дебарца заедно со Дејан Димитров.
По неуспехот на востанието, неговата борба продолжува преку нова форма – организирање на македонските емигранти во Соединетите Американски Држави. Во неговата куќа во Понтијак, Мичиген, во 1929 година е формирана првата независна македонска група. Набргу потоа, Војданов станува централна фигура во движењето – претседава со Првата конференција на македонските независни групи во Толедо (1930) и Првиот конгрес за обединување во Гери, Индијана (1931), кога е избран за претседател на Македонскиот народен сојуз.
За време на Втората светска војна активно учествува во Американскиот славјански комитет, кој испраќа помош за Македонија. По војната, со воодушевување го поздравува создавањето на Македонската република и е еден од иницијаторите за изградбата на Медицинскиот клинички центар во Скопје.
Смиле Војданов почина во Понтијак во 1958 година, но неговото дело останува живо – како симбол на непокорот, визијата и жртвата за слободна и достоинствена Македонија.
