Додека Доналд Трамп ги засилува притисоците кон Русија да прифати прекин на огнот до крајот на неделата, Кина внимателно го надгледува конфликтот како стратешка можност за сопствените цели, тврди воено-обвештајната аналитичарка Ребека Кофлер во текст за „Телеграф“.
Според Кофлер, Пекинг го гледа војниот судир во Украина како посредничка војна со која паралелно ги исцрпува и Москва и Вашингтон, оставајќи си простор за евентуална инвазија врз Тајван. Таа предупредува дека Кина е силно мотивирана да не дозволи Русија да склучи мир – не од солидарност, туку од стратегиски интерес.
Иако формално не ѝ испраќа оружје на Русија, Кина снабдува со клучна технологија од двојна намена – микрочипови, сензори, оптика и навигациска опрема, кои преку цивилни компании завршуваат во руската одбранбена индустрија. Дополнително, кинески беспилотни летала веќе играат клучна улога на боиштата, а Русија наводно воспоставила тајна фабрика за дронови во Кина.
На економски план, Пекинг е главен купувач на руската нафта и гас, со што индиректно го потхранува руското воено финансирање. И покрај американските закани со нови санкции, Кина продолжува со увоз, избегнувајќи ги ограничувањата преку „тајна флота“ на неозначени танкери.
Иако Кина и Русија се претставуваат како „неограничени партнери“, реалноста е посложена. Двете сили се долгорочни конкуренти во азискиот регион, со историски територијални тензии, особено во рускиот Далечен исток.
Главната геополитичка цел на Кина, според Кофлер, останува Тајван. Пекинг сака што подолго да трае војната во Украина за да ја ослабне американската воена подготвеност – и во Европа, и на Пацификот. Американските команданти предупредуваат дека Кина би можела да ја започне инвазијата врз Тајван веќе во 2027 година.
Во оваа пресметка, мирот во Украина за Кина би бил неуспех – и затоа, како што заклучува Кофлер, Си Џинпинг нема да му дозволи на Владимир Путин да каже „да“ на мировна понуда.
