Во светот каде што една реченица може да запали или смири меѓународни тензии, улогата на преведувачот станува клучна. Тој седи помеѓу претседателот на Русија, Владимир Путин, и претседателот на Кина, Си Џинпинг, станувајќи невидлив мост меѓу Истокот и Западот, пренесувајќи секоја реч со совршена прецизност и со целосна државничка одговорност.
Името на овој преведувач не е јавно познато. Дипломатските протоколи во Кина и Русија го налагаат неговото отсуство од јавниот фокус поради чувствителноста на неговата работа и безбедносни причини. Тој е чувар на информации што можат да го променат балансот на сојузи, да обликуваат стратегии или да предизвикаат кризи. Неговата работа надминува познавање на јазици – тој разбира културолошки нијанси, кодирани фрази и неизречени потекстови, пренесувајќи значења без лични емоции или коментари.
Цената на оваа блискост е постојана будност. Секој негов чекор е следен од безбедносни служби и разузнавачки агенции. Секоја мала грешка во концентрацијата може да доведе до погрешно толкување и потенцијално да ја промени геополитичката карта. Преведувачот никогаш не го создава дијалогот, но е негов тивок и незаменлив столб.
Тој потпишал кодекс на однесување и договор за чување државни тајни, а секоја сомнителна активност би можела сериозно да го загрози неговиот живот. Неговиот дом и семејството се под постојна заштита, а безбедносните проверки што ги поминал се екстремни. И покрај тоа, тој ја избрал оваа улога, свесен за нејзината тежина и одговорност.
Во времето кога зборот има моќ да запали или смири свет, улогата на преведувачот покажува дека дипломатијата не се гради само преку договори и ракувања, туку и преку беспрекорно толкување – тивко, но клучно, во најчуваните простории на светот.
