Современите промени во работната средина, вклучувајќи ја пандемијата, работата од далечина и враќањето во канцеларија, значително го промениле начинот на кој го доживуваме стресот на работа. Додека одредени професии, особено војската и секторот за јавна безбедност, се сè уште меѓу најстресните, други позиции нудат мирно и предвидливо работно опкружување.
Според последните истражувања, најстресни професии се: воен персонал, полициски службеници, пожарникари, социјални работници, водители и емитери, новинари во весници, итни диспечери, советници за ментално здравје, анестезиолози и медицински сестри на итна помош. Овие позиции бараат чести одлуки со висок ризик, контакт со јавноста и справување со непредвидливи ситуации, што создава дополнителен психофизички притисок.
Од друга страна, најмалку стресни професии се масери, фризери, библиотекари, уредувачи на дворови и градини, ортодонти, арт директори, ерготерапевти, техничари за медицинска документација, веб-развивачи и оператори за внесување податоци. Тие нудат поголем баланс меѓу работа и приватен живот и помалку јавни интеракции, што го намалува стресот.
Стресот на работа може да се предизвика не само од ризичноста на задачите, туку и од рокови, конкуренција, физички и емоционални барања, микроменаџмент, дистракции, лошо раководство и недостаток на повратни информации. Економските промени и напредокот на технологијата, вклучително и употребата на вештачка интелигенција, исто така создаваат нови предизвици и чувство на несигурност кај работниците.
Справувањето со стресот на работа станува клучно за заштита на психичкото и физичкото здравје, особено во професии со висок ризик, додека компаниите и поединците се соочуваат со нови реалности на современото работно место.
