Русија ќе одговори „на болен начин“ доколку Европската унија го заплени рускиот имот на сметките во Euroclear, изјави портпаролката на руското Министерство за надворешни работи, Марија Захарова.
„ЕУ нема никаква правна основа за одземање на рускиот имот – тоа би било обична кражба“, рече Захарова.
Европската комисија предложи замрзнатиот руски имот во Европа да се искористи за т.н. „репарациски заем“ за Украина во вредност од 140 милијарди евра. Според планот, средствата од сметките на руските централни банки, кои моментално се блокирани, би се употребиле за финансирање на дел од украинските буџетски потреби во 2026 и 2027 година. За предлогот се расправа денеска.
Меѓутоа, ставовите во рамките на Унијата се поделени. Белгискиот премиер Барт де Вевер најави дека ќе се спротивстави на мерката додека не добие јасна гаранција за начинот на користење на замрзнатите средства, потсетувајќи дека „ни за време на Втората светска војна не се допирал замрзнат имот“.
Германскиот канцелар Фридрих Мерц изјави: „Ги разбирам резервите на белгискиот премиер, но верувам дека ќе направиме чекор напред.“ Финскиот премиер Петери Орпо оцени дека постои „правно одржливо решение кое ги зема предвид белгиските грижи“, додека шведскиот премиер Улф Кристерсон додаде дека „има широка поддршка за користење на замрзнатиот руски имот, иако сè уште нема конечен договор“.
Захарова нагласи дека Русија развила „силен имунитет“ на западните санкции, кои според неа „не даваат резултати“. Таа ја осуди и најновата, 19-та рунда санкции на ЕУ против Русија поради војната во Украина, кои вклучуваат и забрана за увоз на руски течен природен гас од јануари 2027 година.
„Елитите во ЕУ едноставно не можат да прифатат дека нивните санкции не функционираат“, рече Захарова, додавајќи дека „Русија сигурно ќе продолжи да го развива својот економски и енергетски потенцијал“.
Американските санкции против руските нафтени компании „Роснефт“ и „Лукоил“, воведени ден по пропаѓањето на планираниот самит меѓу претседателите Доналд Трамп и Владимир Путин, таа ги нарече уште еден доказ за „неуспешниот притисок на Западот“.
