Србија се подготвува за можеби најголемото собирање на граѓани во Нови Сад во современата историја на градот, закажано за сабота, 1 ноември, на годишнината од трагедијата која пред една година ја потресе земјата. Цените на сместувањето за тој ден достигнаа рекордни вредности, а многу луѓе од различни делови на Србија бараат сместување за да учествуваат на настанот.
Новинарот од Нови Сад, Недим Сејдиновиќ, вели дека е тешко предвидливо колку луѓе ќе дојдат, бидејќи станува збор за „слободен собир на слободни луѓе“, но претпоставува дека собирот ќе биде монументален. „За студентите и граѓаните во бунт, бројот на учесници е важен затоа што покажува упорност, храброст и доследност“, додава тој.
Во текот на изминатата година имало неколку големи протести, вклучувајќи го и оној во Белград на 15 март, кога според проценки се собрале 325.000 луѓе. Сепак, протестите не успеаја да ја симнат власта, а власта не успеа да ги запре, што аналитичарите го нарекуваат „измачување“ или „рамнотежа на немоќ“.
Се верува дека инциденти како полициска бруталност и обиди за провокации би можеле да се користат за пропаганда на власта, но исто така постои верување дека такви настани нема да му донесат корист на претседателот Александар Вучиќ ако Нови Сад стане главна вест во европските медиуми.
Протестите почнаа по трагичниот настан пред една година кога делови од надстрешница паднаа врз луѓе пред обновениот Железнички колодвор, што многумина го припишуваат на немарност и корупција. Следуваа блокади на улици и универзитети, студентски маршеви, барања за избори и разни протести ширум Србија.
Студентите играат клучна улога во овие протести како „младите и иднината на Србија“. Филозофот Андреа Перуновиќ истакнува дека младите ја презеле иницијативата, враќајќи го во јавноста потиснатото несвесно, реагирајќи на долгогодишното игнорирање на реалноста и авторитарното насилство.
Според Перуновиќ, Србија е во „простор на неодлучност“ – општеството е отворено за промени, но исходот сè уште е неизвесен. „Не знаеме дали ќе заврши во фашизам, подобро општество или нешто помеѓу. Колку подолго трае оваа состојба, толку се поголеми облогите“, додава тој.
Студентката Јелена Попадиќ вели: „Ова е последна шанса. Младите немаат што да изгубат. Животот овде едноставно нема смисла ако не се промени сега.“
И покрај сите предизвици и обиди на власта да ги неутрализира протестите, општествените промени во Србија се очигледни, а бунтот не е близу до крај.
