Најсеверниот град во светот, Лонгјирбиен на архипелагот Свалбард, стратешки важна демилитаризирана територија под суверенитет на Норвешка, се наоѓа во центарот на геополитичките грижи. Градот, со повеќе од 2.000 жители, лежи речиси на половина пат помеѓу Северниот пол и рускиот полуостров Кола, каде што се наоѓа главното седиште на руската нуклеарна флота.
Норвешката влада планира значително да го зголеми воениот буџет, со цел да заштити стратегиската позиција на Свалбард и клучните поморски рути, како и неискористените резерви на нафта и гас. Од 1925 година, архипелагот е демилитаризирана зона, но растечките тензии по руската инвазија на Украина во 2022 година го прават Свалбард потенцијално критично жариште.
Рускиот државен рударски концерн Арктикугол управува со неколку локалитети на архипелагот, вклучувајќи го и населбата Баренцбург, која е само 36 километри од Лонгјирбиен. Присуството на Арктикугол, иако економски неисплатливо, служи како инструмент на руската надворешна политика и се смета за „трн во окото“ на Норвешка.
Гувернерот на Свалбард, Ларс Фаус, предупредува дека дури и ако директен конфликт не избие на архипелагот, кризата би можела да се прошири и тука. Во внатрешни симулации на НАТО, американскиот пуковник предвидува можен сценарио на руска инвазија во април 2028 година, со политички и воени последици за земјите членки.
И покрај зголемената тензија, секојдневниот живот на Свалбард се одвива „на чуден, но нормален начин“. Норвешките власти внимателно ја надгледуваат ситуацијата и редовно ја проверуваат усогласеноста на руските населби со норвешкиот правен поредок. Сценаријата за потенцијална руска агресија ја истакнуваат кревкоста на стратешките региони во Арктикот и потребата од континуирана геополитичка и воена подготовка.
