Ѓорѓија Пулевски останува запаметен како еден од најголемите дејци кои оставиле неизбришлива трага во развојот на македонската културна мисла и како истакнат бранител на македонските интереси во втората половина на 19 век.
Во периодот 1945-1991 година, некои аспекти на неговата дејност беа запоставени, но неговата активност во ослободителните борби, особено како војвода во Македонското (Кресненско) востание од 1878 година, останува значајна.
Сепак, неговата културна и национална дејност како учебникар, лексикограф, граматичар, поет, фолклорист, етнограф и историчар, веројатно е уште поважна од револуционерната. Меѓу неговите значајни дела се „Речник на три јазика“ (1875), „Самовила Македонска“ (1878), „Македонска песнарка“ (1879), „Слогница речовска“ (1880) и „Славјанско-маќедонска општа историја“ (1892).
Македонската научна мисла ја препозна неговата улога, а Гане Тодоровски истакнува дека за целосно разбирање на делото на Крсте Петков Мисирков, неопходно е да се има предвид дејноста на неговите претходници, меѓу кои секако се и Пулевски, Исаија Мажовски, Марко Мушевич, Темко Попов и други, кои значајно ја осветлуваат генезата на мисирковските идеи.
