Европската Унија се подготвува да воведе најстроги миграциски мерки во својата историја, како одговор на растечки политички притисоци и зголемени миграциски текови, јавува регионалниот портал.
Што предвидуваат новите мерки?
Предлог-документот предвидува формирање на „центри за враќање“ (detention/return camps) надвор од територијата на ЕУ, каде што мигрантите со одбиено барање за азил ќе бидат сместувани и брзо враќани во безбедни држави.
За оние кои одбиваат доброволно да ја напуштат Унијата, се предлагаат две опции: долг притвор или присилно отстранување.
Како цел на овие мерки се наведува — „враќање на контрола“ над миграцијата и спречување на нелегалните влезови во Унијата.
Реакции и критики
И покрај падот на незаконските преминувања за околу 20 % во последната година, дел од земјите членки усвојуваат поостри позиции. Европскиот комесар за миграција изјави дека „ЕУ мора да функционира побрзо и поефикасно” за да ја врати довербата на граѓаните.
Сепак, мерките наидоа на остра критика од организации за човекови права, кои предупредија дека вакви политики ја зголемуваат ранливоста на мигрантите, отвораат можност за кршење на човековите права и создаваат „правна сива зона“ за илјадници луѓе.
Некои земји – како Франција и Шпанија – ги изразија своите сомнежи за законитоста и практичноста на предлог-центри надвор од ЕУ, предупредувајќи дека ваквите решенија веќе покажале дека можат да пропаднат.
Какво значење имаат новите мерки?
Ако се усвојат, овие правила најверојатно ќе претставуваат голема промена во миграциската политика на ЕУ — од политика на интеграција и азил, кон политика на строги контроли, затворање и враќање.
Тоа значи дека лицата со одбиен азил веќе нема да имаат можност за долго легално останување во земјите членки, a државите ќе добијат инструменти за побрзо справување со миграциските текови и заштита на границите.
Во меѓувреме, организации за човекови права и дел од земјите-членки предупредуваат дека без оддржлив механизам за интеграција, ваквите мерки може да доведат до раст на илегалната миграција, тешка социјална состојба и дополнително маргинализирање на ранливите категории.
