Поранешниот министер и актуелен пратеник во Собранието на Република Македонија Антонио Милошоски преку јавна објава ја образложи позицијата на Македонија во однос на наводното апсење на венецуелскиот лидер Николас Мадуро од страна на САД, ставајќи ја во поширок контекст на меѓународното право, хипокризијата на дел од европските држави и стратешките интереси на државата.
Преседанот од 2011 година – заборавената пресуда
Милошоски потсетува дека во 2011 година Меѓународниот суд на правдата во Хаг пресуди во корист на Македонија, утврдувајќи дека државата била незаконски блокирана да добие покана за членство во НАТО во 2008 година. И покрај тоа што станува збор за највисок суд на Обединетите нации, значаен број европски лидери тогаш, според него, одбрале молк и ја релативизирале обврската за почитување на меѓународното право.
„Токму тоа молчење создаде опасен преседан на селективна примена на меѓународните норми,“ посочува Милошоски, додавајќи дека тие држави денес немаат морално право да држат лекции за правото и правдата на глобалната сцена.
Поддршка за САД како стратешки партнер
Во актуелниот геополитички момент, Милошоски оценува дека Македонија има навремена и правилна позиција, јасно изразена од министерот за надворешни работи Тимчо Муцунски – отворена поддршка за администрацијата на САД, како клучен стратешки партнер на земјата.
Според него, светот влегува во нова геополитичка динамика, а Македонија, како членка на ОН и НАТО, има легитимно право проактивно да ги штити сопствените национални интереси.
Шанса за демократска транзиција на Венецуела
Милошоски ја нагласува и пошироката димензија на настанот, оценувајќи дека актуелната состојба може да претставува можност за мирна економска и демократска транзиција на Венецуела – земја која, како што наведува, има шанса да излезе од автократија и да стане функционална демократија без политички затвореници, без нарко-картели и со стабилен економски развој во интерес на своите граѓани.
Со оваа позиција, заклучува Милошоски, Македонија покажува дека научила од сопствените искуства и дека во новиот светски поредок ќе настапува принципиелно, но и прагматично, водејќи сметка пред сè за сопствениот државен интерес.
