На денешен ден, православните христијани се сеќаваат на Свети Наум Охридски – Чудотворец, еден од најголемите учители и духовни столбови на словенската и македонската писменост. Како ученик на Светите Кирил и Методиј, Наум беше дел од петочислената група ревносни следбеници кои ја ширеа христијанската вера и писменост низ словенските простори.
Патувајќи и до Рим, Свети Наум се прослави не само со својата учност и познавање на повеќе јазици, туку и со чудотворната моќ која го следеше целиот негов живот. По враќањето од Вечниот град, со поддршка на царот Борис Михаил, се населил на бреговите на Охридското Езеро, каде што го основал својот манастир – духовен центар кој и денеска го краси јужниот брег на езерото и е симбол на неговото наследство.
За време на животот на Свети Климент како охридски епископ, Наум ја водел монашката заедница, собирајќи монаси од сите страни на Балканот. Тој беше учител полн со мудрост, решителен духовник и неизмерно трудољубив преведувач на Светото Писмо и црковните книги од грчки на словенски јазик. Неговите подвизи, молитви и чуда не престануваа ниту со неговата смрт.
И денес, моштите на Свети Наум се извор на чудотворна сила и се познати по исцеленијата од тешки болести, особено психички нарушувања. Неговиот живот и дело продолжуваат да инспирираат, сведочејќи за една ера кога верата и писменоста беа водечки светилки во животот на народот. Свети Наум се упокои во првата половина на 10 век, но неговото духовно наследство останува живо и денес.
