И покрај масовните протести низ Иран и силниот меѓународен притисок, засега нема индикации за пукнатини во безбедносната елита на Исламската Република кои би можеле да доведат до пад на еден од најотпорните режими во светот, покажуваат анализите на повеќе меѓународни извори.
Според дипломати и аналитичари, режимот може да опстои и покрај сериозното слабеење, освен ако уличните немири и надворешниот притисок не предизвикаат масовни преминувања на страна на протестите во самите врвови на власта. Иранската безбедносна архитектура, предводена од Револуционерната гарда и паравоените сили Басиж, кои заедно бројат близу еден милион луѓе, останува главната потпора на режимот.
Врховниот лидер ајатолах Али Хамнеи, иако во поодмината возраст, досега успеа да преживее неколку бранови немири. Ова е веќе петти голем бунт од 2009 година, што, според аналитичарите, ја покажува внатрешната кохезија на системот, и покрај длабоката политичка и економска криза.
Санкциите тешко ја погодија иранската економија, нуклеарната програма е под силен меѓународен притисок, а регионалната мрежа на сојузници е ослабена по тешките загуби во Либан, Сирија и Газа. Во исто време, во иранското општество расте незадоволството, а националните интереси сè повеќе ги потиснуваат идеолошките пароли на режимот.
Дел од јавноста ја насочува поддршката кон поранешниот престолонаследник Реза Пахлави, кој од егзил повикува на транзиција кон демократски систем. Сепак, без раскол во Револуционерната гарда и безбедносните структури, аналитичарите сметаат дека вистинска промена останува малку веројатна.
Репресивните мерки против протестите дополнително го нарушија легитимитетот на власта. Според организациите за човекови права, илјадници луѓе се убиени или уапсени, иако официјалните бројки не се објавени. Овие случувања ја влошуваат политичката и општествената криза во земјата.
Дополнителна неизвесност носат и заканите од Вашингтон. Американскиот претседател Доналд Трамп предупреди дека бруталното задушување на протестите може да доведе до американска интервенција и воведување нови економски мерки против земјите што тргуваат со Иран. Техеран, пак, најави можни одмазднички напади врз американски бази во регионот доколку биде нападнат.
Иако меѓународната заедница внимателно ја следи ситуацијата, аналитичарите предупредуваат дека секоја странска воена интервенција би можела да доведе до опасна дестабилизација и поделби во Иран. Засега, режимот останува на нозе – ослабен, но и натаму цврсто потпран врз својата безбедносна машинерија.
