Европската политичка оска тивко, но забележливо се поместува. Додека традиционалниот француско-германски тандем ја губи својата поранешна сила, Берлин сè поотворено гледа кон Рим. Новиот германски канцелар Фридрих Мерц ја препознава италијанската премиерка Џорџа Мелони како партнер со кој може да се редефинира начинот на кој функционира Европската унија.
Токму во таа насока се очекува нивната средба во вилата Дориа Памфили во Рим – симболична локација за обидот да се зацврсти новото политичко партнерство. Мерц и Мелони делат сличен идеолошки профил: двајца десничарски ориентирани лидери, јасно атлантистички настроени, кои сакаат да ги смируваат односите со Вашингтон и да избегнат нови судири со американскиот претседател Доналд Трамп. Во исто време, и двајцата не ја кријат резервата кон францускиот претседател Емануел Макрон.
Со децении, Германија се потпираше на Франција како свој главен сојузник при клучните европски одлуки. Денес, таа навика очигледно се менува. Мерц сè почесто го заобиколува Париз и се обидува директно со Рим да ги турка европските приоритети, особено во трговијата и индустриската политика.
Причините за ова приближување не се само идеолошки. Во Берлин расте незадоволството од француските позиции, особено поради обидите на Париз да го закочи договорот Mercosur со Јужна Америка – договор кој за германската извозно ориентирана индустрија има стратешко значење. Дополнително, Германија сериозно размислува за повлекување од заедничкиот француско-германски проект за борбени авиони, вреден околу 100 милијарди евра, поради длабоки несогласувања околу управувањето и индустриските интереси.
Рим, пак, се наметнува како попрагматичен партнер. За време на самитот, Мерц и Мелони се очекува да потпишат договор за соработка во одбранбената индустрија. Германскиот гигант Rheinmetall и италијанскиот Leonardo веќе соработуваат преку заедничко претпријатие за производство на тенкови и воени возила, а сега таа соработка би требало дополнително да се прошири. Во Рим ќе се соберат вкупно 21 министер од двете земји, а според најавите, на маса ќе бидат ставени околу десет билатерални договори.
Покрај одбраната, фокусот ќе биде и на економијата. Германија и Италија подготвуваат заеднички план за оживување на европската индустрија и зголемување на извозот, кој ќе биде претставен на самитот на Европскиот совет на 12 февруари. Двете земји се позиционираат како „водечки индустриски сили на Европа“ и отворено го критикуваат одложувањето на Mercosur, иако знаат дека тоа дополнително ќе ги заостри односите со Франција.
Во Рим, сојузот со Берлин се гледа како логичен чекор. Според пратеникот од „Браќа Италија“, Џанџакома Каловини, стабилноста на владите во Германија и Италија е силен адут, особено во контраст со политичката неизвесност во Франција и со најавеното заминување на Макрон од европската сцена.
Истовремено, Мерц и Мелони внимателно балансираат во односите со САД. Нивните министри за надворешни работи, Јохан Вадефул и Антонио Тајани, активно работат на одржување на отворени канали со администрацијата на Трамп. Според поранешниот италијански амбасадор во Берлин, Пјетро Бенаси, токму тие двајца лидери го претставуваат европскиот блок кој е најподготвен за дијалог со Вашингтон.
Сепак, новиот сојуз не е без пукнатини. Мелони засега одбива целосно да застане зад германската иницијатива за користење на замрзнатиот руски имот за финансирање воена помош за Украина, како и за Mercosur, сè додека не се обезбедат конкретни заштити за италијанските земјоделци.
И покрај тоа, и во Берлин и во Рим се истакнува „доброто лично разбирање“ меѓу Мерц и Мелони – нешто што, според германски социјалдемократски функционери, остро контрастира со често напнатите односи меѓу Мелони и Макрон. „Франција зборува многу, Италија дејствува“, коментира еден висок германски функционер.
