Со децении наназад, јавноста слуша едноставна порака: „никотин = отров“. Јасно. Кратко. Емоционално. И лесно за повторување на ТВ, социјални мрежи и плакати. Но науката ретко работи со слогани. Светот на никотинот е многу посложен, а ова црно-бело поедноставување создава погрешни перцепции.
Историјата покажува дека ставот кон никотинот и тутунот секогаш бил екстремен. На почетокот на 20 век, цигарите биле рекламирани како „смирувачки“ и дури препорачувани од лекари. Подоцна, кога штетата од пушењето станала научно неоспорна, никотинот беше претставен како главниот виновник – без разлика на согорувањето и чадот што всушност убиваат.
Никотинот е природен алкалоид, кој растенијата го создаваат како одбранбен механизам против инсекти. Тој не е синтетички производ, ниту „создаден“ за индустријата за тутун. Иако најпознато се поврзува со тутунот, никотин можеме да најдеме и во секојдневни намирници: домати, компири, модар патлиџан, пиперка, спанаќ, карфиол. Количините се мали и не се штетни, но ја потврдуваат суштинската вистина: молекулата никотин сама по себе не е отров – сè зависи од доза, начин на внесување и фреквенција.
Главниот виновник за болести и смрт не е никотинот, туку согорувањето. Кога цигарата гори, се создава чад полн со катран, јаглерод моноксид и илјадници токсични соединенија што директно го оштетуваат телото. Никотинот предизвикува зависност, но канцерогените ефекти се резултат на согорувањето.
Современите уреди го менуваат начинот на внесување на никотин, а не самиот никотин.
IQOS и уредите за загревање тутун загреваат, но не го гори тутунот. Истражувањата покажуваат дека корисниците на IQOS се изложени на помалку канцерогени соединенија во споредба со класичните пушачи. Но, науката е воздржана: „помала изложеност“ не значи „безбедно“. Долгорочните ефекти (20–30 години) сè уште не се познати.
Вејп-уредите носат свои ризици. Аеросолот што се вдишува не е безопасна пареа – тој содржи никотин, пропилен гликол, глицерин, ароми и нуспроизводи од загревање. Овој директен контакт со белите дробови е различен од оралната консумација и носи потенцијални здравствени последици.
За адолесцентите, кои сè уште го развиваат мозокот до средината на дваесеттите години, никотинот е посебно ризичен. Може да влијае на внимание, меморија, емоции, импулси и системите за награда. Зависноста се развива побрзо, дури и при повремена употреба.
Освен зависност, се регистрирани: труења со никотин кај деца, иритации на грлото и устата, па дури и повреди од дефектни батерии на уредите.
Истражувањето на Американското здружение за борба против рак (ACS) откри дека пушењето ментол цигари е поврзано со повисок ризик од смрт, особено кај црнците.
- Поранешните пушачи кои користеле ментол цигари имаат:
- 12% повисок ризик од смрт од сите причини
- 16% повисок ризик од кардиоваскуларни заболувања
- 43% повисок ризик од други срцеви заболувања
Ментолот го олеснува вдишувањето и ја зголемува зависноста, што го отежнува престанокот со пушење.
Клучниот заклучок е следен:
- Никотинот сам по себе не е главниот виновник за болести.
- Согорувањето тутун е најштетно.
- IQOS може да значи помал ризик од класични цигари, но не е безбедно.
- Вејпот носи нови ризици, особено за младите.
- Ментол цигарите додаваат дополнителен здравствен ризик.
- Најсигурниот начин да се намали ризикот е да се престане со пушење.
Науката не бара апсолути – бара разбирање на контекстот, одговорност и критичка процена на ризиците.
