Во ерата на дигиталното, каде нашите спомени, книги и филмови се складираат на хард дискови и магнетни ленти, долгото чување на податоците станува вистински предизвик. Со текот на времето, овие медиуми се деградираат, оставајќи институции, архиви и компании во трка против часовникот. Но, Microsoft реши да го прескокне овој проблем со радикален пристап: стакло.
Нивниот проект, Project Silica, користи специјално силициумско стакло како медиум за складирање информации, со помош на ласери кои врежуваат податоци длабоко во материјалот. Наместо традиционалните магнетни слоеви, податоците се претвораат во тридимензионални пиксели, т.н. „воксели“ – и се врежуваат слој по слој. Читањето е исто толку високотехнолошко: микроскопи и алгоритми со вештачка интелигенција го декодираат секој слој за да се врати содржината.
Силициумското стакло е неверојатно отпорно: може да преживее температури до 290 степени Целзиусови и е имунирано на влажност и електромагнетни нарушувања. Тоа значи дека податоците би можеле да опстанат илјадници години, неколку генерации далеку во иднината, без потреба од сложени климатски контроли или постојано одржување.
Студијата објавена во Nature проценува дека една ваква стаклена плоча може да чува колку два милиони книги или илјадници 4K филмови. Повеќе од тоа, овие плочи се речиси неповредливи: невозможно е лесно да се хакнат или манипулираат.
Иако технологијата сè уште не е спремна за масовно производство, експертите веќе ја гледаат како потенцијален медиум за долгорочно зачувување на човечката култура и наука. Ако се комерцијализира, Project Silica би можел да стане вистински дигитален „ковчег на човештвото“, машина за пренесување на знаење низ милениумите, без разлика на технологијата или цивилизацијата што ќе следи.
