Српските вооружени сили веќе располагаат со супертехнолошко квазибалистичко оружје со кое можат да дофатат цели на повеќе од 250 километри оддалеченост, објавија воени извори и воена аналитика. Станува збор за кинеската ракета воздух‑земја CM‑400AKG, тврди Tango Six, која вчера била забележана поставена на подкрилните носачи на еден од најновите МиГ‑29SM+ ловци‑бомбардери на Вооружените сили на Србија.
Ако се потврди интеграцијата на овој тип проектили на борбените авиони, тоа би ја истакнало Србија како прва армија во регионот што поседува авионско оружје со таков досег и брзина во својата арсенална листа.
Спекулациите се пооштри откако претседателот на Србија, Александар Вучиќ, неодамна нагласи дека „народот дури не може ниту да замисли што сѐ имаме и што сѐ набавуваме“, изразувајќи гордост на задоволството од воените средства што државата ги обезбедила.
Началникот на Главниот штаб, генерал Милан Мојсиловиќ, во февруари говореше за ракетниот систем PULS и спомена дека „во воздухопловството располагаме со средства со споредлив максимален дострел и сериозна смртоносна моќ“. Таа изјава отвори многу прашања меѓу аналитичарите околу тоа на кои конкретни платформи мислел, и дали тоа навистина упатува на ново воздушно вооружување.
Како една од најверојатните опции се споменува токму CM‑400AKG, ракета со повеќекратна намена што иако често се класифицира како противбродска, може да се користи и за други цели. Јавно беше презентирана уште во 2013 година, но деталите за вистинскиот дострел долго време останаа магла — се споменуваа вредности од минимум 250 километри, а некои извори дури до 300 или 400 километри.
Оваа ракета, првпат прикажана во 2013 година, најчесто е опишана како противбродска, но всушност има универзална примена од воздух.
Кинескиот производител, China Aerospace Science and Industry Corporation, ја опишува CM‑400AKG со должина од околу 5,1 метри, калибар од 400 милиметри и маса од 910 килограми. Таа може да развие огромна брзина, од околу 4,5 маха во завршната фаза на летот. Достапни се две основни опции на боеви глави — експлозивна од 150 килограми или тешка пробојна од 200 килограми.
На медиумската сцена ова оружје беше промовирано како „убиец на носачи на авиони“, маркетиншки слоган кој ги потенцира нејзините перформанси и потенцијална опасност по големи надводни цели.
Досега единствен странски оператор на овие ракети е Пакистан, кој ги интегрираше на своите JF‑17 Thunder борбени авиони. Пакистанските воени претставници тврдат дека CM‑400AKG има досег до 400 километри, развива брзина до 5 маха и може да „заклучи“ цел на растојание и до 30 километри. Тие исто така соопштија дека ракетата била успешно употребена во конфликт со Индија, наводно погодена е позиција на системот за противвоздушна одбрана S‑400, при што биле уништени радарските средства за набљудување на дежурна дивизија.
