Прекинот на протокот на нафта низ Ормутскиот теснец создава сериозни ризици за глобалното снабдување, при што најранливи се неколку азиски држави кои зависат речиси целосно од оваа клучна транспортна рута.
Пред ескалацијата на кризата, околу 40 танкери дневно транспортираа приближно 20 милиони барели сурова нафта и нафтени деривати низ теснецот. Сега, бројот на бродови е драстично намален, при што Иран дозволува ограничен премин, главно за танкери под индиско и кинеско знаме.
Аналитичарите проценуваат дека протокот моментално е намален на околу 500.000 барели дневно, што претставува драматичен пад во однос на нормалните нивоа. И покрај тоа, дел од нафтата сè уште стигнува до пазарите преку алтернативни рути и складишта.
Саудиска Арабија се потпира на цевководот Исток-Запад за транспорт до Црвеното Море, додека Обединетите Арапски Емирати пренасочуваат дел од извозот преку пристаништето Фуџаира, иако оваа инфраструктура се соочува со безбедносни ризици.
Според проценките, меѓу шест и седум милиони барели дневно производство во регионот на Заливот е моментално суспендирано, додека прекините би можеле да достигнат и до 10 милиони барели дневно. Вкупното производство на ОПЕК е намалено за околу седум милиони барели дневно, што претставува значителен дел од глобалната потрошувачка.
САД, како најголем производител на нафта и гас, се релативно заштитени од директен недостиг, иако се очекува раст на цените на горивата.
Најголем ризик од недостиг имаат Мјанмар, Виетнам и Филипините, кои добиваат над 80 проценти од својата нафта преку оваа рута и располагаат со резерви за околу еден месец.
Сингапур е исто така во критична позиција, со дневен увоз од околу 680.000 барели преку теснецот и резерви доволни за околу 40 дена. Тајланд има нешто подобра состојба со залихи за околу 50 дена.
Тајван и Бангладеш имаат резерви за околу 100 дена, но веќе се чувствуваат последиците, при што Бангладеш воведе мерки за рационализација на горивото.
Поголемите економии имаат поголема флексибилност. Јужна Кореја може да издржи околу 50 до 70 дена без испораки преку теснецот, додека Индија располага со значителни стратешки резерви. Индонезија може да издржи до 160 дена, а Јапонија, благодарение на своите резерви, дури и до 200 дена.
Ситуацијата укажува дека евентуално продолжено затворање на Ормутскиот теснец би имало сериозни последици, особено за земјите кои се најзависни од оваа витална енергетска артерија.
