На повеќе од 700 метри под површината на Атлантскиот Океан се наоѓа едно од најнеобичните места откриени на Земјата. Станува збор за подводна област позната како „Изгубениот град“, каде од морското дно се издигаат огромни карбонатни кули и формации кои создаваат пејзаж што наликува на сцена од друга планета.
Овој уникатен локалитет е откриен во 2000 година и оттогаш привлекува големо внимание кај научниците. Според досегашните истражувања, системот функционира непрекинато најмалку 120.000 години, што го прави најдолговечниот познат хидротермален систем во светските океани.
Во длабочините, карпите од Земјината внатрешност реагираат со морската вода и создаваат водород, метан и други соединенија. Токму овие хемиски процеси овозможуваат развој на необични форми на живот без присуство на сончева светлина и кислород.
Иако условите изгледаат екстремни, областа изобилува со микроорганизми, полжави, ракови и други длабокоморски видови кои успеваат да преживеат благодарение на хемиската енергија што се ослободува од хидротермалните отвори.
Научниците сметаат дека ваквите услови можеби биле клучни за појавата на првите облици на живот на Земјата. Дополнително, откритието ја отвора можноста слични екосистеми да постојат и надвор од нашата планета.
Микробиологот Вилијам Бразелтон посочува дека вакви средини би можеле да постојат и денес на ледените месечини Европа и Енкелад, кои орбитираат околу Јупитер и Сатурн. Според него, слични услови можеби постоеле и на Марс во далечното минато.
За разлика од познатите подводни „црни оџаци“, кои се поврзани со вулканска активност, „Изгубениот град“ произведува значително поголеми количества водород и метан. Неговите карбонатни структури достигнуваат висина и до 60 метри, што укажува на исклучително долготрајна активност.
Сепак, иднината на ова природно чудо не е целосно сигурна. Научниците предупредуваат дека потенцијалните активности поврзани со длабокоморско рударење во околината би можеле да го нарушат чувствителниот екосистем. Поради тоа, сè погласни се повиците „Изгубениот град“ да добие меѓународна заштита како светско природно наследство.
Овој фасцинантен подводен свет останува едно од најважните места за истражување на потеклото на животот и можноста тој да постои и на други светови во Сончевиот систем.
