Купувањето стан за издавање често се смета за сигурна долгорочна инвестиција, но при пресметката на исплатливоста не е доволно само да се споредат цената на недвижноста и месечната кирија.
Ако станот чини 100.000 евра, потребната кирија зависи од приносот што сопственикот сака да го постигне.
За 3 отсто бруто годишен принос, станот треба да носи 3.000 евра годишно, односно околу 250 евра месечно.
За 4 отсто принос, годишниот приход треба да биде 4.000 евра, што значи кирија од околу 333 евра месечно.
Кај 5 отсто принос, потребни се 5.000 евра годишен приход, односно околу 417 евра месечно.
За 6 отсто бруто принос, станот треба да носи 6.000 евра годишно, што одговара на месечна кирија од 500 евра.
На прв поглед, пресметката е едноставна, но станот не секогаш носи приход во текот на сите 12 месеци. Доколку, на пример, недвижноста се изнајмува за 500 евра месечно, но е празна еден месец, годишниот приход паѓа од 6.000 на 5.500 евра.
Во тој случај бруто приносот веќе не е 6 отсто, туку околу 5,5 отсто, и тоа пред да се пресметаат останатите трошоци.
Токму трошоците се еден од најважните фактори при проценката на реалната исплатливост. Сопственикот може да има трошоци за одржување, поправки, замена на опрема, варосување, чистење, осигурување, даноци или провизија доколку користи агенција за недвижности.
Едноставната пресметка покажува дека инвестиција од 100.000 евра би се „вратила“ за околу 33 години при годишен приход од 3.000 евра. При 4.000 евра годишен приход периодот се намалува на 25 години, при 5.000 евра на 20 години, а при 6.000 евра на околу 16,7 години.
Сепак, овие бројки претставуваат само теоретска бруто пресметка. Реалниот период за поврат на инвестицијата може да биде подолг поради даноците, трошоците за одржување, празните периоди без закупец и евентуалните поголеми реновирања.
Затоа, при купување стан за издавање, поважно е да се пресмета нето приносот, односно колку навистина останува кај сопственикот откако ќе се одземат сите трошоци.
…
