Од средиштето на Чикаго до сончевите плажи на Санта Моника, низ осум држави, се протега легендарниот Пат 66 – симбол на авантурата, слободата и духот на Америка. Илиноис, Мисури, Канзас, Оклахома, Тексас, Ново Мексико, Аризона и Калифорнија се само дел од територијата што ја преплавува со историја и митови оваа патека долга речиси 4.000 километри.
Патот започнува во Чикаго, на аголот на улицата Адамс и авенијата Мичиген, каде што стои знак што означува почетокот на „Пат 66“. Истото чувство на патување и завршува на пристаништето Санта Моника, каде што туристите од целиот свет доаѓаат да ја прослават и последната капка на оваа култна рута.
Идејата за Патот 66 се родила пред повеќе од 100 години, во 1926-та, како практично решение за растечката популација на автомобили во САД – од осум милиони во 1920-та до 23 милиони само неколку години подоцна. Целта беше едноставна: да се скрати растојанието помеѓу Чикаго и Лос Анџелес за стотици километри и да се поврзат Средниот Запад и Западот со еден единствен пат.
Иницијатор на ова дело бил Сајрус Ејвери, државен комесар за автопати во Оклахома, кој со визија и решителност успеал да создаде пат што не само што го движел сообраќајот, туку и економијата на регионот. За промоција на новата патна артерија дури била организирана и трка од Лос Анџелес до Њујорк. Победникот, Енди Пејн, поминал 573 часа на патот, истрошил пет пара патики и освоил награда од 25.000 долари – подвиг кој и денес се слави со споменик во негова чест.
Со времето, Патот 66 го надминал своето практично значење. Џон Штајнбек го нарекол „Мајка на сите патишта“, а јавноста почнала да го нарекува и „Главната улица на Америка“. Рестораните, мотелите и малите градови покрај патот станале легенди сами по себе, привлекувајќи милиони посетители секоја година.
Иако во 1985 година официјално бил исклучен од американската автопатска мрежа, Патот 66 останува вечен – симбол на слобода, патување без крај и на американскиот дух што секогаш бара нови хоризонти.
