Еден од најпознатите и најмистериозни остатоци од Студената војна на просторите на поранешна Југославија, некогашната воена тврдина Жељава, повторно предизвикува жестоки реакции меѓу локалното население. Најавата на хрватското Министерство за внатрешни работи за можноста овој поранешен воен аеродром да се преобрази во привремен центар за сместување мигранти го разбуди стравот и незадоволството на граѓаните и општинските власти.
Според достапните информации, планот предвидува Жељава да прими околу 1.500 лица, а на теренот да се постават близу 450 контејнери, соопштуваат од општината. Дополнително, не се исклучува изградба на други објекти, доколку побарувачката продолжи. Ова предизвика остри критики од страна на жители и локалната власт на Плитвичка Језера, кои минатиот викенд организираа протест пред општинската зграда во Кореница, барајќи да се стопира идејата.
Градоначалникот Хрвоје Матејчиќ гласно ја искажал загриженоста на заедницата: според него, ваквата намена ќе ја компромитира јавната безбедност, ќе ја наруши мирната животна средина и, што е особено чувствително за регионот – ќе му нанесе сериозна штета на туризмот, кој е главна движечка сила на локалната економија. Локалните жители, кои живеат на само неколку километри од светски познатиот Национален парк Плитвички Езера, се плаши дека нивниот дом ќе се соочи со несакани промени, додека институциите не нудат алтернатива што би го поддржала стабилниот развој на подрачјето.
Жељава, комплекс со повеќе од 300 хектари подземни тунели, бункери, касарни и пет писти– три на хрватска, две на босанска страна – бил создаден во најстрога тајност за стратегиски потреби на поранешната Југословенска народна армија. Откако ЈНА се распадна во 1992 година, објектот претрпе значителни оштетувања и денес е под административна надлежност на Личко-сењската жупанија, додека државата го задржа сопствеништвото.
Долго време, Жељава се споменуваше како потенцијална локација за најразлични проекти, од привлекување туристи преку музејски и забавни содржини, до амбициозни идеи како европски центар за податоци, спортски аеродром или домови за стари лица. Но, ниту еден од овие планови не успеа да добие конкретна реализација.
Општинските власти упорно потенцираат дека овој комплекс има огромен потенцијал да стане мотор на локалниот развој, но дека е потребен визионерски, стратешки пристап и силна поддршка од државата, наместо привремени или краткорочни решенија кои предизвикуваат поделби и загриженост.
