Неверојатен и вознемирувачки случај од Босна и Херцеговина ја шокира јавноста – човек кој бил прогласен за мртов, се разбудил во мртовечница, а потоа во паника гол истрчал низ болничките ходници.
Станува збор за Шефик Шекиќ од Сребреник, познат меѓу сограѓаните како Нуте, кој доживеал вистинска животна драма откако лекарите погрешно процениле дека починал.
Целата ситуација се случила за време на Бајрам во 2024 година. Утрото, додека се подготвувал да ја отвори вратата од домот, Шефик одеднаш паднал и повикал помош.
„Само што станав, ми се слоши и паднав. Ги викнав децата, а брзата помош брзо пристигна.
Докторите им рекоа да си одат дома – дека нема спас за мене“, сведочи тој.
Семејството било оставено во неизвесност, а лекарите, по интервенција во која извлекле повеќе од пет литри течност од неговото тело, го транспортирале во болница во Тузла. Таму, според нивната проценка, Шефик починал и бил префрлен во мртовечница.
Но, наместо крај – следувал пресврт.
Без да знае каде се наоѓа, Шефик се разбудил завиткан во најлон, на носила, во просторија каде што требало да биде сместен како починат.
„Кога ги отворив очите, видов човек во црно покрај мене. Почнав да плачам и да барам помош. Не знаев ни каде сум“, раскажува тој.
Во обид да се ослободи, почнал да ги кине најлоните, а ситуацијата брзо излегла од контрола. Човекот кој бил во просторијата, неподготвен за ваков развој, побегнал во паника.
„Му реков дека ќе слушне за мене. Ги искинав најлоните, а тој се оттурна и почна да бега“, додава Шефик.
Во следните моменти, сцената добила драматичен тек – Шефик, целосно гол, излетал од мртовечницата и почнал да трча низ болничките ходници, додека медицинскиот персонал останал затекнат од она што го гледа.
Веднаш побарал да си оди дома, а болничарите во меѓувреме ги известиле неговите најблиски дека – и покрај претходните информации – тој е жив.
„Само сакав да си одам дома. Им се јавија на моите и по некое време ме пуштија“, вели тој.
Овој случај предизвика бројни реакции и отвори сериозни прашања за медицинските процедури и проценки во критични состојби. Воедно, приказната на Шефик останува како еден од најнеобичните примери за границата меѓу животот и смртта – и како доказ дека понекогаш реалноста може да биде пострашна од филм.
