Велика Сабота во православната традиција претставува ден на тишина, молитва и духовно исчекување, последниот ден пред најголемиот христијански празник – Велигден.
Овој ден се наоѓа меѓу Велики петок, кога се одбележува Христовото распнување, и Велигден, празникот на Воскресението, и ја симболизира границата меѓу смртта и животот, тагата и надежта.
Според христијанското учење, Велика Сабота е денот кога Христовото тело лежи во гробот, додека верниците се посветени на молитва, тишина и духовна подготовка за радосната вест за воскресението.
Во текот на денот се изразува почит кон страдањето и смртта на Исус Христос, а верниците во храмовите се поклонуваат пред Плаштеницата, која го симболизира неговото положување во гробот.
Последните подготовки за Велигден започнуваат уште во текот на денот, а вечерта верниците се упатуваат во црквите носејќи црвени јајца, симбол на животот и победата над смртта.
Со биењето на камбаните на полноќ започнува празнувањето на Велигден, кога се изговара радосниот поздрав „Христос воскресе“. Потоа следуваат литургија, обиколување на храмовите и традиционалното кршење јајца.
Велигден во православната вера се доживува како празник на љубовта, надежта и победата на животот над смртта, а верниците се поздравуваат со зборовите „Христос воскресе“ и „Вистина воскресе“.
