Преговорите меѓу САД и Иран влегуваат во завршна фаза без јасен договор, а неколку клучни прашања остануваат нерешени и претставуваат сериозна пречка за компромис меѓу двете страни.
Најголемиот спор и понатаму е нуклеарната програма на Иран. Вашингтон бара целосно спречување на развој на нуклеарно оружје и строга контрола врз збогатувањето ураниум, додека Техеран инсистира дека има право на нуклеарна енергија за мирољубиви цели и одбива целосно да се откаже од програмата.
Второто клучно прашање се санкциите. Иран бара укинување на строгите економски мерки како предуслов за договор, додека САД се подготвени за постепено олеснување, но само доколку има гаранции за ограничување на нуклеарните активности.
Дополнителен проблем претставуваат инспекциите и контролата. Американската страна инсистира на целосен пристап на меѓународните инспектори до иранските нуклеарни постројки, додека Иран е претпазлив околу обемот на надзорот и суверенитетот.
Спорно останува и прашањето за балистичките ракети. Иако САД и дел од меѓународната заедница бараат ограничување на ракетната програма, Техеран јасно става до знаење дека тоа е дел од неговата одбрана и не е предмет на преговори.
Покрај тоа, недовербата меѓу двете страни останува висока, особено по воените тензии и претходните неуспешни договори. Иран бара гаранции дека САД нема повторно да се повлечат од евентуален договор, додека Вашингтон бара конкретни и проверливи чекори од Техеран.
Сите овие отворени прашања го прават финалниот договор неизвесен. Иако постои дипломатска волја за решение, разликите околу клучните точки се сè уште длабоки, што значи дека без сериозни отстапки од двете страни, компромисот ќе остане далеку.
