Имам 34 години и веќе четири години живеам и работам во Германија. Кога ќе објавам фотографија на социјалните мрежи, сите мислат дека ми е одлично. На семејството дома им велам дека сè е во ред. Не сакам да ги загрижувам.
Но вистината е поинаква. Мојата плата е 2.100 евра нето. На многумина тоа им звучи како одлична заработка. И можеби би била, ако не беа огромните трошоци за живот.
За кирија плаќам 950 евра. Струја, греење и интернет ме чинат уште околу 180 евра. Осигурување, автомобил и гориво – дополнителни 300 евра.
Кога ќе ги платам сите сметки, ми остануваат околу 600 евра за цел месец. Од тие пари треба да купам храна, облека и да покријам секакви непредвидени трошоци.
Минатиот месец ми се расипа машината за перење. Поправката чинеше 400 евра, а јас немав толку пари. Морав да позајмам од колега од работа. Искрено, ме беше срам.
Секој месец испраќам по 200 евра дома. Мајка ми не работи, а татко ми е болен. Не можам да престанам да им помагам, но не можам ниту да им кажам дека и мене ми е тешко.
Еднаш седев во автомобилот пред маркет и плачев. Не затоа што немав што да јадам, туку затоа што не знаев дали можам да си ги дозволам работите што ми беа потребни тој месец.
Не сум бездомник. Не сум гладен. Знам дека има луѓе во многу полоша ситуација од мене.
Но сакав да кажам дека не секој што е „во Германија“ живее лесно и без грижи.
Понекогаш најтешко е токму тоа што однадвор изгледа како да ти оди одлично, додека внатре водиш секојдневна борба за да останеш на нозе.
…
