На денешен ден во 1861 година е роден Иван, познат како Јонко Вапцаров – македонски револуционер, војвода и деец на македонското ослободително движење, една од значајните личности од револуционерниот период на крајот на XIX и почетокот на XX век.
Вапцаров бил активен член на македонското револуционерно движење. Во 1896 година станал член на ТМОРО, а од 1901 година бил секретар на револуционерниот комитет во Банско. Во 1903 година учествувал во Илинденското востание, по што бил затворен во Солун. По Младотурската револуција во 1908 година бил амнестиран.
По Првата светска војна, во 1919 година, Јонко Вапцаров учествувал во создавањето на ВМРО (автономистичка), организација која се залагала за автономија на Македонија. Во 1921 година бил избран за помошник-градоначалник на Банско.
По убиството на Тодор Александров, Вапцаров бил дел од струјата на ВМРО предводена од Александар Протогеров, но по убиството на Протогеров во 1928 година и внатрешните пресметки во организацијата, влегол во конфликт со раководството на Иван Михајлов.
Поради заканите по неговиот живот, во 1929 година заминал од Бугарија и извесен период живеел во Њујорк. Во Македонија се вратил во 1930 година, но притисоците продолжиле. Во 1933 година бил киднапиран од михајловистичка чета, а бил ослободен по политичките промени во 1934 година.
Јонко Вапцаров бил роден во Банско, во Пиринскиот дел на Македонија, во семејство со револуционерна традиција. Неговиот татко Никола Проданичин Вапцаров бил учесник во македонското ослободително движење и загинал во 1905 година на пат кон Солун.
Јонко Вапцаров починал на 21 јануари 1939 година во Софија. Зад себе оставил значајно наследство, а неговите деца – Никола, Борче и Рајна Вапцарови – продолжиле со сопствени општествени и културни активности.
Неговиот син Никола Вапцаров останал запаметен како еден од најпознатите поети на XX век, а семејната куќа во Банско денес е музеј посветен на неговиот живот и творештво.
