Триесет и една година по атентатот врз Киро Глигоров, во Скопје беше промовирана книгата „Скопскиот атентат“ од Зоран Доревски, поранешен главен инспектор во службата на МВР задолжена за обезбедување личности и објекти. Авторот смета дека нападот треба да се разгледува и во контекст на тогашното меѓународно позиционирање на Македонија.
Според Доревски, атентатот се случил во период кога државата ја напуштала „орбитата на Белград“ и се насочувала кон евроатлантските интеграции. Тоа е една од насоките на неговата анализа, а не утврден мотив за нападот. Кој го нарачал и извршил атентатот сè уште не е утврдено.
Книгата е резултат на долгогодишно истражување во кое Доревски ги разгледува безбедносните проценки пред 3 октомври 1995 година, мерките за заштита на претседателот, организацијата на нападот и постапувањето по него. Тој го поделил случајот на четири фази: одлука за напад, подготовки, извршување и периодот по атентатот.
Авторот поставува прашања дали нападот можел да биде спречен и дали местото на експлозијата било соодветно обезбедено. Како пример за меѓународната помош по настанот, тој го наведе пристигнувањето на осумчлена форензичка екипа од германската БКА, размената на разузнавачки податоци со БНД и неговата подоцнежна специјализација во полицискиот центар „Карл Северинг“ во Гисен.
На таа специјализација, рече Доревски, слушал анализи за други атентати, меѓу кои и за нападот врз шведскиот премиер Улоф Палме. Според него, споредбата отворила дополнителни прашања за начинот на кој биле обезбедени местото на нападот и сообраќајните правци во Скопје.
Посебен дел од книгата е посветен на луѓе што починале во периодот по атентатот. Доревски тврди дека идентификувал осум такви случаи и истражувал дали тие лица имале сознанија важни за истрагата. Неговата теза за можно „замолчување сведоци“ е авторско толкување и не претставува утврден заклучок од истрагата.
Поранешниот државен јавен обвинител Ставре Џиков, кој ја обновил истрагата во 1998 година, во писмено обраќање ја оцени книгата како значаен истражувачки придонес. Тој наведе дека со Доревски низ годините разговарал за причините поради кои ниту првичната ниту обновената истрага не донеле разрешница. Рецензентите Бранислав Јанковиќ и Неџад Корајлиќ го истакнаа поврзувањето на безбедносните, форензичките, разузнавачките и геополитичките аспекти на случајот.
Атентатот беше извршен на 3 октомври 1995 година на улицата „Македонија“, пред хотелот „Бристол“, додека Глигоров со службено возило патувал кон Собранието. Експлозив поставен во автомобил „Цитроен ами 8“ бил активиран со далечински управувач.
Глигоров преживеа со тешки повреди, а неговиот возач Александар Спировски загина на местото. Повреден беше телохранителот Илчо Теовски, подоцна почина и случаен минувач, а имаше и други повредени. И по повеќе од три децении, сторителите и нарачателите на нападот остануваат непознати.
