Во бугарската јавност повторно се отвори прашањето за начинот на кој се доделува државна заштита на политичарите, откако криминалистот Иван Савов во телевизиско гостување изнесе тврдење за настан од 2015 година кој, доколку е точен, укажува на сериозна злоупотреба на системот.
Според неговите наводи, тогашен народен претставник наводно сам си испратил заканувачко писмо, со цел да создаде основа за доделување официјална заштита од државните безбедносни служби. Савов овој пример го наведе како илустрација за тоа како институционалните механизми можат да бидат злоупотребени за лични или политички цели.
Во истата дискусија беше критикувана работата на Националната служба за безбедност (НСО) во Бугарија, при што беше посочено дека институцијата, наместо строго да се придржува до својата основна мисија, во одредени случаи се претвора во сервис за политичката елита.
Дополнително, експерти за безбедносни прашања укажаа дека службата е оптоварена со задачи кои излегуваат надвор од нејзиниот основен делокруг. Меѓу примерите што се наведуваат се ангажман на службени лица во активности од приватна природа на функционери, како организирање превоз за членови на нивните семејства или извршување лични обврски.
Според критичарите, ваквата пракса не само што ја нарушува професионалната улога на службата, туку отвора и простор за нејзино девалвирање и злоупотреба, вклучително и во кадровската политика, каде се тврди дека унапредувања понекогаш биле поврзани со извршување на несоодветни задачи.
Во дебатата беше споменато и дека опсегот на лица кои добиваат државно обезбедување е поширок од неопходното, при што се поставува прашањето дали ресурсите се насочуваат кон навистина критични државни функции и позиции.
Како споредба со европските практики, беше истакнато дека во некои западноевропски земји заштитата на државните функционери е интегрирана во редовните полициски структури, наместо да постојат одделни специјализирани служби исклучиво за таа намена.
Експертите во дискусијата заклучија дека честите промени во раководството на безбедносните институции дополнително влијаат врз нивната стабилност и конзистентност, што, според нив, се одразува и врз нивната ефикасност и независност.
…
