Лидерите на македонската заедница во Албанија, Васил Стерјовски и Никола Ѓурѓај се најдоа во епицентарот на систематски медиумски напади кои не се ограничуваат на нивните лични активности. Напротив, тие се таргетирани како симболи на македонската заедница која се бори за признавање и зачувување на своите права. Сензационалистички наслови, изјави извадени од контекст и полуистини создаваат впечаток дека овие претставници се „проблем“, додека во реалноста тие само ја штитат легитимноста на својата заедница.
„Овие напади не се лични, туку се напад врз идентитетот на македонскиот народ во Албанија“, вели аналитичар за медиумска етика, кој инсистира на анонимност поради ризик од нови медиумски напади.
Современите медиуми на Балканот често го заменуваат новинарството со пропаганда. Наместо проверени информации и објективно известување, јавноста се бомбардира со полувистини и манипулативни наративи кои предизвикуваат сомнеж и недоверба. Наместо простор за дијалог, се засилува поларизацијата.
Во тој контекст, напади врз Стерјовски и Ѓурѓај стануваат дел од поширок, плански медиумски наратив кој има јасна политичка цел: да се поткопа македонскиот идентитет, да се загрози неговата институционална легитимност и да се намали неговата видливост.
Особено алармантни се практиките на одредени бугарски медиуми, кои користат сензационализам и дезинформации за да ја засилат националистичката реторика. Порталот „Актуално“ се појавува како еден од најрепрезентативните примери.
Минатата година, овој медиум објави текстови со наслови како: „Скриената вистина за Васил Стерјовски: српски пасош во рацете на ‘македонски лидер’“. Слични стратегии беа насочени и кон Никола Ѓурѓај и неговото друштво „Илинден“-Тирана, со цел да се доведе во прашање нивната легитимност и активност во заштитата на македонскиот идентитет.
Станува збор за класичен пример на медиумска манипулација: создавање на сомнеж преку шпекулации, пренагласување на „скандали“ и предизвикување емоционални реакции наместо информирање.
Ова не се изолирани инциденти, туку дел од целосна медиумска стратегија за ослабување на македонската заедница во Албанија. Сензационализмот станува оружје, а медиумите се претвораат во платформи за политичка мобилизација, наместо за јавно добро.
„Кога новинарството станува инструмент за манипулација, јавниот интерес исчезнува“, објаснува професор по комуникации. „Јавноста ја губи можноста за информирано донесување одлуки, а медиумскиот простор се претвора во поле за контролирана перцепција.“
Мотивот за овакви напади е јасна политичка агенда: маргинализирање на секој што се спротивставува на националистичката реторика, дискредитирање на симболите на македонската заедница и создавање впечаток дека македонскиот идентитет е „проблем“ кој треба да се оспори.
