Анкара испрати порака дека ако курдските борци се вклучат во копнени операции во западен Иран, Турција е подготвена да преземе воена акција во северен Ирак, слична на своите операции во Сирија. На мета се особено Курдистанската работничка партија (ПКК) и нејзиниот ирански огранок, Курдистанската партија за слободен живот (ПЈАК), кои, според турските извори, можеби ќе се обидат да дејствуваат со поддршка на Израел.
Според турски извори, Анкара веќе предупредила повеќе страни откако САД и Израел започнаа воздушни напади врз Иран на 28 февруари. Провладиниот весник „Туркие“ објави дека претседателот Реџеп Таип Ердоган, во телефонски разговор со тогашниот американски претседател Доналд Трамп, нагласил дека Турција нема да дозволи „терористички организации“ да учествуваат во напади врз соседната земја.
Дополнително, турските дипломатски и разузнавачки тимови ја пренеле истата порака на регионалните власти во Курдистан, Ирак: „Ќе интервенираме како што направивме во Сирија“, изјавиле извори од владата. И додека се засилуваат тензиите, затворениот лидер на ПКК, Абдула Оџалан, исто така им упатил предупредување на борците во ирачките планини Кандил, советувајќи ги да не се повлечат по „израелските игри“. Според аналитичари, ова ја променила динамиката во регионот и делумно го ограничи ризикот од директна ескалација.
На меѓународната сцена, улогата на Турција доби дополнително признание. Доналд Трамп во Мајами изјави дека Турција се однесувала „одлично“ и се држела до границите што САД ги побарале. Ердоган возврати со пофалба, опишувајќи го Трамп како „одличен лидер“. Политичкиот аналитичар Мурат Јеткин смета дека овие изјави ја покажуваат благодарноста на Вашингтон за улогата на Турција во спречувањето на директен конфликт меѓу Израел и НАТО.
Турција, која доби засилена воздушна одбрана со системите „Патриот“ и ја координира воената активност со НАТО, ја добива поддршката на Алијансата: секој напад врз Анкара би предизвикал колективен одговор дури и пред Турција да дејствува самостојно. Јеткин истакна дека САД очигледно се обидуваат да ја оддалечат Турција од директен судир со Израел, со цел да се избегне поширока регионална криза.
