Скандалот околу емитувањето на песната „Trojet shqiptare“ на вториот канал на јавниот сервис ја отвори една од најчувствителните дебати за уредничката одговорност и контролата на содржината во МРТ. Настапот, прикажан на 28 март како дел од детска фестивалска програма, предизвика бурни реакции поради пораките во текстот и визуелните елементи што беа дел од изведбата.
Од раководството на МРТ веќе најавија интерна проверка. Директорот Марјан Цветковски посочи дека се утврдува како ваква содржина поминала низ програмските филтри и кој дал зелено светло за нејзино емитување. Прашањето, како што најави, ќе биде ставено и на маса пред Програмскиот совет, што укажува дека случајот добива институционална тежина.
Но, вниманието на јавноста брзо се помести од самата песна кон системските слабости што таа ги разоткри. Фактот дека станува збор за настап на малолетно девојче, емитуван во термин наменет за деца, дополнително ја засили загриженоста. Дел од реакциите се фокусираат токму на тоа како ваква содржина се нашла во програма што треба да ги следи највисоките јавни стандарди, за разлика од комерцијалните медиуми.
Ситуацијата станува уште посложена со информациите дека уредничката на вториот канал подолг период е отсутна поради боледување. Ова отвори сериозни дилеми, кој ја презел одговорноста за финалната селекција на програмата и дали воопшто постоеле јасни линии на одлучување во нејзино отсуство.
Токму тука се наметнува клучното прашање: дали МРТ има функционален механизам за внатрешна контрола што може да спречи чувствителни и потенцијално спорни содржини да стигнат до етерот? Наместо изолиран пропуст, случајот сè повеќе се перцепира како симптом на поширок системски проблем.
Во меѓувреме, темата ја надмина рамката на јавниот сервис. Регулаторот, Агенцијата за аудио и аудиовизуелни медиумски услуги, подготвува сопствена анализа за да утврди дали се прекршени законските и програмските норми. Со тоа, случајот прераснува во тест за институционалната одговорност: не само како МРТ ќе се справи со сопствениот пропуст, туку и како целиот медиумски систем ќе реагира кога ќе се соочи со содржини што допираат до чувствителни општествени и политички прашања.
