Меланија Трамп јавно ги отфрли сите тврдења што ја поврзуваат со Џефри Епштајн, испраќајќи порака дека, како што рече, „ваквите наративи мора да престанат уште денес“. Во неочекувано обраќање во Белата куќа, таа истовремено повика Конгресот да отвори сослушувања на кои жртвите на сексуалната трговија поврзана со Епштајн би можеле да сведочат под заклетва.
Во своите изјави, првата дама категорично негираше дека некогаш била жртва или соучесник во какви било активности поврзани со Епштајн, нагласувајќи дека нивните патишта се вкрстиле само кратко околу 2000 година. Таа додаде дека никогаш немала сознанија за злоупотребите за кои подоцна се обвини финансиерот и дека во ниту еден момент не била инволвирана во неговите активности.
Посебно се осврна и на наводната врска со Гислен Максвел, поранешната соработничка на Епштајн, тврдејќи дека контактот меѓу нив бил ограничен и без значење. Како реакција на објавена електронска порака од 2002 година, која се појави во документите од случајот, таа ја опиша како обична, учтива комуникација без поголема тежина.
Пораката, која се припишува на неа, содржи пријателски тон и кратка размена во која се спомнува патување во Палм Бич и завршува со формално „со љубов, Меланија“. Таа сепак инсистира дека се работи за изолиран и погрешно интерпретиран контакт.
Во контекст на пошироката приказна, во дел од објавени материјали се цитираат и стари изјави на Доналд Трамп за Епштајн, во кои тој го опишувал како „одличен човек“ и личност со која е пријатно да се дружиш.
Меланија Трамп во истото обраќање го прошири фокусот кон жртвите, повикувајќи законодавците да им овозможат јавно, заколнато сведочење во Конгресот, со цел, како што истакна, вистината конечно целосно да излезе на виделина. Таа предложи нивните изјави да станат дел од официјалниот конгресен запис, нагласувајќи дека само така може да се добие целосна слика за настаните.
Реакциите не изостанаа. Дел од политичарите во Конгресот ја поддржаа идејата за сослушувања и ја искористија нејзината изјава како поттик за итно дејствување. Од друга страна, некои претставници на жртвите реагираа со мешани чувства, дел ја поздравија можноста за поголемо внимание кон случајот, додека други предупредија дека дополнителни јавни сведочења би можеле повторно да ги изложат преживеаните на непотребен притисок и траума, особено оние кои веќе сведочеле или се под правни ограничувања.
Семејства на жртви и нивни застапници порачаа дека вистинската одговорност не треба да се префрла повторно врз преживеаните, туку врз институциите и носителите на власт. Според нив, клучниот чекор е објавување на сите релевантни истражни материјали и целосна транспарентност, наместо нов круг на јавни распити.
