За мнозинството Бугари, токму традициите, историјата и родниот јазик се столбовите што го обликуваат националното единство. Според најновото истражување на агенцијата „Тренд“, спроведено за весникот „24 часа“, 71% од испитаниците ја истакнуваат традицијата како клучен фактор, 69% ја сметаат историјата за обединувачка, додека 57% го наведуваат бугарскиот јазик.
Фолклорот и православното христијанство, иако дел од културната рамка, имаат поинаква улога. Само 33% од анкетираните сметаат дека фолклорот ги сплотува, а религијата е уште помалку значајна – православието го истакнуваат само 18%. Според експертите, оваа бројка е последица на повеќегодишните кампањи за промовирање на „традиционалните вредности“.
Културниот идентитет, сепак, не е без загрозувања. Шест од десет Бугари сметаат дека националната култура е во некаква опасност. Од нив, 42% веруваат дека заканата е „повеќе изразена“, додека 18% ја оценуваат како „силно загрозена“.
Најсилната врска со културата, според граѓаните, се чувствува за време на националните празници. Дури 54% од анкетираните велат дека тогаш ја чувствуваат најголемата припадност кон сопствената култура, додека за половина од нив таа се изразува преку музиката, ората и традиционалниот фолклор.
Што се однесува до иднината, оптимизмот е мешан, но сепак присутен. Педесет и седум проценти веруваат дека бугарската култура ќе се адаптира кон нови форми, но ќе остане препознатлива. Повеќе од 15% се надеваат дека ќе се зачува и дополнително ќе се развие, 19% се загрижени дека глобализацијата ќе ја избрка од општеството, додека уште 15% сметаат дека таа ќе опстане само во помали заедници.
На прашањето за лично самоопределување, 83% од Бугарите се идентификуваат како „Бугари“, 9% како „Европејци“, 4% како „Балканци“, а 3% се сметаат за „граѓани на светот“. Истражувањето ја потврдува доминантната национална свест меѓу граѓаните.
Кога се разгледува локалната припадност, ситуацијата е поразлична: 47% се најмногу поврзани со државата, 30% со својот град или село, 12% со регионот, а само 7% со Европа. Локалната идентичност е посилна во помалите населени места, што дополнително ја нагласува комплексноста на националниот идентитет.
