На 11 септември 1995 година, на аеродромот кај селото Штркљево, недалеку од Русе, се случил еден од најнеобичните настани во поновата бугарска историја.
Повеќе од 3.000 луѓе се собрале со надеж дека ќе присуствуваат на нешто што би било историско – пристигнување на вонземјани.
Некои навистина верувале дека ќе се појават вселенски летала, други дошле од љубопитност, а трети едноставно сакале да видат што ќе се случи.
Но „гостите“ од вселената никогаш не пристигнале.
Сè било најавено неколку недели претходно
Приказната започнала неколку недели порано, кога Здравка Крумова и Радка Трифонова почнале да се претставуваат како контактерки со вонземски суштества. Во организацијата била вклучена и Екатерина Никифорова.
Тие тврделе дека комуницираат со суштества од планетата Криси, од таканаречената Република Веустуми, која наводно се наоѓала во соѕвездието Цефеј.
Според нивните најави, на 11 септември точно во 11 часот требало да слетаат осум вселенски летала.
Не станувало збор само за обична приказна за НЛО. Бил претставен и цел план за пристигнувањето, со имиња на наводни водачи, правила за однесување и инструкции каде треба да стои публиката.
Во писмо од август 1995 година, кое подоцна било објавено во архивата на „Утро Русе“, се наведувало дека леталата биле дел од мисија наречена „Венерата“.
Организаторките тврделе и дека мисијата имала задача да спречи наводен апокалиптичен настан што требало да ја погоди Земјата во август 1996 година.
Имало дури и правила за пречекот
Според инструкциите, луѓето требало да стојат на околу 300 метри од пистата, да не носат оружје и да не создаваат паника.
Бил предвиден и посебен знак за поздравување – левата рака да биде поставена на половината, а десната спуштена покрај телото.
Се очекувало и официјален претставник на бугарската држава да ги пречека вонземските „гости“.
Но на крајот немало ниту официјален пречек, ниту вселенска делегација.
Во 11 часот сите гледале кон небото
На аеродромот се собрале илјадници луѓе. Пристигнувале со автомобили, велосипеди, па дури и со запрежни коли.
Просторот повеќе наликувал на голем народен собир отколку на место каде што се очекува пристигнување од друга планета.
На местото имало и десетици полицајци, а присутни биле и медиумски екипи со камери.
Во 11 часот сите погледи биле насочени кон небото.
Но ништо не се случило.
Поминале 11:30, а небото останало празно. Немало осум вселенски летала, немало делегација и немало суштества од планетата Криси.
„Се исплашиле од многу луѓе“
Како што минувало времето, атмосферата почнала да се менува. Возбудата постепено преминувала во разочарување и нервоза.
Кога станало јасно дека очекуваното слетување нема да се случи, контактерките понудиле објаснување – вонземјаните наводно се исплашиле од големиот број луѓе.
Потоа следувале и други оправдувања.
Се тврдело дека немало официјален претставник на државата, дека церемонијата не била подготвена како што треба и дека недостасувале предмети за пречекот, меѓу кои венец и платно на кое требало да стапнат „гостите“.
За луѓето кои со часови чекале на аеродромот, овие објаснувања не биле доволни.
Според подоцнежни сведоштва, ситуацијата станала напната, па полицијата ги придружувала контактерките при напуштањето на местото.
Вонземјаните никогаш не се појавиле.
Случај што останал запаметен со децении
Настанот во Штркљево не останал само локална анегдота.
Телевизиските камери снимиле голем дел од случувањата, а архивските снимки низ годините повторно се појавувале во бугарските медиуми и на интернет.
Случајот подоцна бил интересен и за странски истражувачи. Според бугарските медиуми, германски студенти речиси четврт век подоцна дошле во Русе за да го проучуваат настанот како пример за масовно ширење и прифаќање на една неверојатна информација.
На крајот, никој не видел вонземјани, но повеќе од 3.000 луѓе навистина дошле да ги чекаат.
Токму затоа снимките од 11 септември 1995 година и денес предизвикуваат неверување – не затоа што покажуваат прв контакт со вонземска цивилизација, туку затоа што сведочат за момент кога една необична приказна успеала да привлече илјадници луѓе на едно место.
Бугарија тој ден не ги дочека вонземјаните, но доби една од најчудните медиумски приказни во својата понова историја.
