Минатата вечер Македонската опера и балет се одрече од својата вообичаена свеченост и се претвори во вистински музички карневал. Симфонискиот и Џез оркестарот, обединети во едно моќно музичко тело, заедно со пет интернационални солисти, создадоа концерт кој повеќе личеше на голема забава отколку на класична вечер. Од првиот тон на „Can’t Take My Eyes Off You“, публиката беше вовлечена во енергичен и заразен ритам – никој не можеше да остане мирен на своето место.
Џудит Н. Беноа од Велика Британија веднаш ја „зафати“ сцената со својот топол и разигран вокал, како покана за патување низ златните хитови на диско и поп музиката од 70-тите и 80-тите години. Со неа на сцената настапија и Ана Петановска, Даниел Ситрит, Мартин Лин од Данска и Клара Лукас од Германија. Секој од нив внесе уникатна боја во изведбата, но заедно создадоа впечатлива и компактна музичка слика – енергија што пулсираше низ секој акорд.
Највпечатлив беше спојот на симфониската длабочина со џез енергијата. Оркестрите функционираа како едно тело, создавајќи динамика која ја носеше публиката низ времето кога диско не беше само жанр, туку начин на живот. МОБ ретко кога бил така оживеан: со насмевки, аплаузи, движење и вистинска еуфорија, границата помеѓу сцената и салата речиси исчезна.
Кулминацијата дојде со „We Are Family“, кога целата сала стана еден голем хор, ракоплескајќи и играјќи, обединета во чувство на заедништво и чиста радост. Солистите и оркестрите беа враќани на сцената три пати, а нивните насмевки и благодарност го покажаа вистинското значење на живата музика – таа има моќ да ги раздвижи и најформалните простори.
Дополнително, овој концерт ја отвори и можноста за поширока видливост – МРТ, по години ограничувања за авторски права, конечно дозволи пренос во живо. Дали тоа значи дека културните настани ќе станат подостапни за сите љубители на музиката?
