Првите часови од актуелните напади врз Иран покажуваат значајни разлики во однос на претходниот 12-дневен конфликт, со многу поширок опсег, директно американско учество и стратегија насочена кон врвот на иранското раководство.
Нападите започнале со серија експлозии низ Техеран, при што во првиот бран биле погодени околу 30 цели, меѓу кои резиденции на високи функционери, разузнавачки објекти и локации поврзани со безбедносниот апарат.
За разлика од претходните операции кои се изведуваа ноќе, оваа акција почнала рано наутро, што укажува на обид за максимално нарушување на командната структура и изложување на раководството.
Изборот на цели укажува на тактика насочена кон елиминација на клучните центри на одлучување, наместо само уништување на воена инфраструктура. Во првата фаза биле нападнати и системи за противвоздушна одбрана, особено во јужен Иран, со цел отворање простор за последователни воздушни операции.
За разлика од претходниот конфликт, Вашингтон овојпат е директно вклучен од самиот почеток, со тесна координација со Израел. Американските власти операцијата ја оправдуваат како одбрана од непосредни закани.
Иран реагирал во рок од неколку часа со ракетни лансирања кон Тел Авив и Хаифа, најавувајќи дека повеќе нема „црвени линии“. Според анализите, иранските сили добиле претходно овластување за континуирани напади без централизирана координација.
Покрај ударите врз Израел, се пријавени и експлозии во земји од Персискиот Залив во близина на американски бази, што укажува на директна конфронтација меѓу Иран и САД.Истовремено, Хутите од Јемен најавија обновени напади во Црвеното Море, отворајќи нов фронт.
Сегашниот тек на настаните покажува многу поорганизирана и поширока ескалација од претходните судири – со удари врз раководството, директно американско учество и повеќефронтни операции.
Клучното прашање е дали конфликтот ќе остане во рамки на контролирани разменувања или ќе прерасне во долготрајна регионална војна.
